دانستنی ها

توسل و زیارت

توسل و اثرات آن در روح

با توسّل به ارواح مطهّر پیشوایان معصوم علیهم السلام است که زیارت معنا پیدا مى‌کند و قبولى اعمال عبادى ما، بدون «استشفاع» و «توسّل» و بدون عرض ارادت و «مودّت» به آستان اقدسشان، بى‌ثمر و قاصر از وصول به هدف است و اشرف انبیا حضرت محمّد مصطفى صلى الله علیه و آله در این‌باره چنین فرموده است:

«…وَ الَّذِی نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِیَدِهِ لَوْ أَنَّ عَبْداً جَاءَ یَوْمَ الْقِیَامَهِ بِعَمَلِ سَبْعِینَ نَبِیّاً مَا قَبِلَ اللَّهُ ذَلِکَ مِنْهُ حَتَّى یَلْقَاهُ بِوَلاٰیَتِی وَ وَلاٰیَهِ أَهْلِ بَیْتِی». ٢«سوگند به آنکه جان محمّد در دست اوست، اگر بنده‌اى در روز قیامت، عمل هفتاد پیغمبر را بیاورد، خدا آن را از وى نمى‌پذیرد تا اینکه با «ولایت» من و «ولایت» اهل بیت من، خدا را ملاقات نماید.»

و در روایت دیگر چنین فرمود:

«فَوَ الَّذِی بَعَثَنِی بِالْحَقِّ نَبِیّاً لَوْ جَاءَ أَحَدُکُمْ یَوْمَ الْقِیَامَهِ بِأَعْمَالٍ کَأَمْثَالِ الْجِبَالِ وَ لَمْ یَجِئْ بِوَلاٰیَهِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ علیه السلام أَکَبَّهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِی النَّارِ»؛ ١«قسم به آنکه مرا مبعوث به نبوت فرموده است، اگر یکى از شما در روز قیامت اعمالى بزرگ و شایسته همانند کوهها بیاورد و ولایت على بن ابى‌طالب علیه السلام را نیاورد، هر آینه خداى عزّ و جلّ او را به صورت، در آتش مى‌افکند.»

باز هم رسول خدا صلى الله علیه و آله در مورد ولایت اهل بیت علیهم السلام چنین فرموده است:

در شب معراج پس از آنکه سخن از شرافت انوار خمسۀ طیّبه (محمد و على و فاطمه و حسن و حسین علیهم السلام ) و امتیاز خلقت آنان به میان آمد، خداوند منّان فرمود:

«یٰا مُحمّد وَ عِزّتى وَ جَلالی لَوْ انَّ عَبْداً عَبَدَنی حَتّى یَنْقَطِعَ وَ یَصیرَ کَالشَّنِ الْبٰالی ثُمَّ أَتٰانی جٰاحِداً لِوِلایَتِهِمْ لَمْ أُدْخِلْهُ جَنَّتی وَ لاٰ أَظْلَلْتُهُ تَحْتَ عَرْشی». ٢«اى محمد! به عزت و جلال خودم سوگند، اگر بنده‌اى مرا چنان عبادت کند که توان از دست داده و از پاى درآید، همچون مشک آب خشک شده‌اى لاغر گردد، آنگاه به سوى من آید در حالى که «ولایت» آنان (خاندان نبوت) را منکر باشد، من او را به بهشت داخل نمى‌کنم و زیر سایۀ عرش خود جایش را نمى‌دهم.»

ابوحمزۀ ثمالى مى‌گوید:

امام سجاد علیه السلام از ما پرسید: کدام سرزمین از سرزمین‌هاى دیگر افضل است؟ گفتیم:

خدا و رسول و فرزند رسولش داناترند، فرمود:

«إِنَّ أَفْضَلَ الْبِقَاعِ مَا بَیْنَ الرُّکْنِ وَ الْمَقَامِ وَ لَوْ أَنَّ رَجُلاً عُمِّرَ مَا عُمِّرَ نُوحٌ علیه السلام فِی قَوْمِهِ أَلْفَ سَنَهٍ إِلاّٰ خَمْسِینَ عَاماً یَصُومُ النَّهَارَ وَ یَقُومُ اللَّیْلَ فِی ذٰلِکَ الْمَوْضِعِ ثُمَّ لَقِیَ اللَّهَ بِغَیْرِ وَلاٰیَتِنَا لَمْ یَنْفَعْهُ ذَلِکَ شَیْئاً». ١«با فضیلت‌ترین مکان‌ها روى زمین (در مسجدالحرام) میان رکن و مقام (فاصلۀ بین رکن حجرالاسود و مقام ابراهیم) است و اگر مردى به قدر عمر نوح، که در میان قومش گذرانید (٩۵٠ سال) عمر کند، در حالى که تمام عمرش را در این مکان به روزه دارى و شب زنده دارى بپردازد و سرانجام بدون ولایت ما به لقاى خدا برسد، این همه عبادت او نفعى به حالش نخواهد داشت.»

١) . مستدرک‌الوسائل، ج١، ص١۵۵ ٢) . بحارالأنوار، ج٢۶، ص٣٠٧
۲) . وسائل الشیعه، ج١٠، ص٢۵٣، ح۵ ٢) . بحارالأنوار، ج١۵، ص١٧٢

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن