اعمال روز

اعمال روزانه

  • اعمال ۱۷ ربیع‌الاول روز میلاد پیامبر مهربانی‌ها

    یکشنبه ۴ آذر و ۱۷ ربیع‌الأول مصادف با فرا رسیدن سالروز ولادت نبّی مکرم اسلام(ص) و امام صادق(ع) است. این روز میان اعیاد ماه ربیع از جایگاه و اهمیت بسیار بالایی برخوردار است، چراکه در چنین روزی پدر این امت یعنی حضرت رسول الله(ص) پا به دنیا گذاشتند و به همین خاطر فریاد دشمن اصلی ما انسان‌ها یعنی شیطان رجیم به‌خاطر این محبت بزرگ خداوندی به بشریت بلند شد.

    در آستانۀ فرا رسیدن سالروز ولادت پیامبر اکرم(ص) و امام صادق(ع) قرار داریم، به همین مناسبت به برخی اعمال توصیه‌شده برای این روز بر اساس کتاب «مفاتیح الجنان و المراقبات» اشاره می‌شود.

    * * * * *

    ۱ ــ زیارت حضرت پیامبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم) و امیر‏المؤمنین (علیه‏ السلام). از مهم‌ترین اعمال در این روز توسل به حامیان معصوم آن روز و سپردن عقل، قلب و تمامی وجود به‌وسیلۀ آنان به خداوند متعال است. اگر انسان در توکل و تسلیم خود راستگو باشد، قطعاً توفیق الهی را خواهد یافت.

    ۲ ــ روزه

    ۳ ــ غسل

    ۴ ــ صدقه

    ۵ ــ نماز. به‌جا آوردن دو رکعت نماز با این کیفیت که در هر رکعت؛ یک‌بار سورۀ حمد و ۱۰ مرتبه سورۀ قدر و ۱۰ مرتبه سورۀ اخلاص.

    ۶ ــ از مهم‌ترین کارهای این روز رعایت آداب عید و برگزاری مراسم‌های شرعی جهت بزرگداشت این عید و شناساندن این روز به‌عنوان یک عید بزرگ به مردم است، چراکه عده‌ای جاهلانه در این روز به لهوولعب و کارهای حرام می‏‌پردازند.

    منبع: تسنیم

  • اعمال و برکات روز اول ربیع‌ الاول

    ماه “ربیع الاول” همانگونه که از اسم آن پیداست بهار ماه ها می باشد؛ به جهت اینکه آثار رحمت خداوند در آن هویداست. در این ماه ذخایر برکات خداوند و نورهای زیبایی او بر زمین فرود آمده است. زیرا میلاد رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم ) در این ماه است و می توان ادعا کرد از اول آفرینش زمین رحمتی مانند آن به خود ندیده است. چرا که او داناترین مخلوقات خداوند و برترین آنها و سرورشان و نزدیکترین آنها به خداوند و فرمانبردارترین آنها از او و محبوبترینشان نزد او می باشد، این روز نیز برتر از سایر روزهاست. و گویا روزی است که کاملترین هدیه ها، بزرگترین بخشش ها، شاملترین رحمتها، برترین برکتها، زیباترین نورها و مخفی ترین اسرار در آن پی ریزی شده است.

    پس بر انسان مسلمان که برتری رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم ) را قبول داشته و مراقب رفتار با مولایش می باشد واجب است در این ماه به شکرانه ارازنی شدن آن نعمت بزرگ به عبادتی از سر شور و اشتیاق بپردازد،گرچه عبادات شبانه روزی عالمیان هرگز در خور چنین نعمتی نخواهد بود اما “آنچه سعی است ما در طلبش بنماییم”.

     مهمترین اعمال این ماه

    شب اوّل:

    این شب به نام «لیله المبیت» مزیّن است، در این شب یک حادثه مهمّ تاریخی واقع شد و آن این که در سال سیزدهم بعثت، رسول خدا(صلی الله علیه وآله) از مکّه به قصد هجرت به سوی مدینه، از شهر خارج شد و در «غار ثور» پنهان گردید و امیر مۆمنان علی(علیه السلام) برای اغفال دشمنان، فداکارانه در بستر رسول خدا(صلی الله علیه وآله) خوابید

    آیه شریفه «وَ مِنَ النّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللّهِ وَ اللّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبادِ؛ بعضی از مردمِ (با ایمان و فداکار) جان خود را در برابر خشنودی خدا می فروشند و خداوند نسبت به بندگان مهربان است»[۱] در حقّ آن حضرت نازل شد.[۲]

    سال هجرت رسول خدا(صلی الله علیه وآله) مبدأ تاریخ مسلمانان است و تحوّلی عظیم در جهان اسلام روی داد.

    ۱- روزه گرفتن به شکرانه سلامتی پیامبر اعظم و امیرمۆمنان از گزند کفار و مشرکان در اول ربیع الاول.

    ۲- خواندن زیارت پیامبر (صلی الله علیه و آله) و علی (علیه السلام) در این روز.

    روز هشتم:

    در روز هشتم ربیع الأوّل، سال ۲۰۶، شهادت امام حسن عسکری(علیه السلام) طبق روایتی واقع شده است و از همان روز، امامت حضرت صاحب الزّمان، حجّه بن الحسن ـ عجّل الله تعالی فرجه الشریف ـ آغاز گردید.[۳]

    در این روز شایسته است زیارت امام حسن عسکری علیه السلام خوانده شود.

    روز دهم:

    روز ازدواج رسول خدا(صلی الله علیه وآله) با حضرت خدیجه کبری(علیها السلام) است در حالی که رسول خدا(صلی الله علیه وآله) ۲۵ ساله بود و حضرت خدیجه(علیها السلام)۴۰ ساله. به همین مناسبت روزه این روز به عنوان شکرگزاری مستحب شمرده شده است.[۴]

    روز دوازدهم:

    این روز مطابق نظر مرحوم شیخ کلینی و مسعودی و همچنین مشهور میان اهل سنّت، روز ولادت با سعادت نبی مکرّم اسلام(صلی الله علیه وآله)است.[۵]

    همچنین در این روز، رسول خدا(صلی الله علیه وآله) بعد از ۱۲ روز که مسیر راه میان مکّه و مدینه را پیمود وارد مدینه گردید.[۶] و نیز روز انقراض دولت بنی مروان در سال ۱۳۲ است.[۷]

    اعمال مستحب در این روز به شکرانه انقراض دولت اموی دو مورد است:

    ۱- روزه گرفتن.

    ۲- دو رکعت نماز مستحبی که در رکعت اول بعد از حمد، سه بار سوره کافرون و در رکعت دوم بعد از حمد سه بار سوره توحید خوانده می شود.

    روز چهاردهم:

    در سال ۶۴ در چنین روزی، یزید بن معاویه به هلاکت رسید.[۸]

    وی پس از سه سال و نُه ماه خلافت که همراه با جنایات عظیمی بود – که مهمترین آن واقعه کربلا و شهادت ابی عبداللّه الحسین(علیه السلام) و یارانش می باشد – در سنّ سی و هفت سالگی در منطقه «حوران» زندگی ننگینش به پایان رسید جنازه اش را در دمشق دفن کردند ولی اکنون اثری از او نیست.[۹]

    شب هفدهم:

    طبق روایات مشهور شیعه، شب ولادت حضرت خاتم الانبیا، رسول معظّم اسلام(صلی الله علیه وآله) است و شب بسیار مبارکی است.[۱۰]

    ۱) غسل به نیّت روز هفدهم ربیع الاوّل.[۱۱]

    ۲) روزه: که برای آن فضیلت بسیار نقل شده است، از جمله در روایاتی از ائمّه معصومین(علیهم السلام)آمده است: کسی که روز هفده ربیع را روزه بدارد، خداوند برای او ثواب روزه یکسال را مقرّر می فرماید.[۱۲]

    ۳) دادن صدقه، احسان نمودن و خوشحال کردن مۆمنان و به زیارت مشاهد مشرّفه رفتن.[۱۳]

    ۴) زیارت رسول خدا(صلی الله علیه وآله) از دور و نزدیک در روایتی از آن حضرت آمده است: هر کس بعد از وفات من، قبرم را زیارت کند مانند کسی است که به هنگام حیاتم به سوی من هجرت کرده باشد، اگر نمی توانید مرا از نزدیک زیارت کنید، از همان راه دور به سوی من سلام بفرستید (که به من می رسد).[۱۴]

    ۵) زیارت امیر مۆمنان، علی(علیه السلام) نیز در این روز مستحب است با همان زیارتی که امام صادق(علیه السلام) در چنین روزی کنار ضریح شریف آن حضرت(علیه السلام) وی را زیارت کرد.[۱۵]

    ۶) تکریم، تعظیم و بزرگداشت این روز بسیار بجاست، مرحوم «سیّد بن طاووس»، در اقبال، در تکریم و تعظیم این روز به خاطر ولادت شخص اوّل عالم امکان و سرور همه ممکنات حضرت نبی اکرم(صلی الله علیه وآله) سفارش بسیار کرده است.

    بنابراین، سزاوار است مسلمین با برپایی جشن ها و تشکیل جلسات، هرچه بیشتر با شخصیّت نبی مکرّم اسلام(صلی الله علیه وآله)، سیره و تاریخ زندگی او آشنا شوند و از آن، برای ساختن جامعه ای اسلامی و محمّدی بهره کامل گیرند.

    همچنین یکسال قبل از هجرت رسول خدا(صلی الله علیه وآله)، در چنین شبی معراج آن حضرت صورت گرفت.[۱۶]

    روز هفدهم:

    همان گونه که گفتیم مشهور میان علمای امامیّه آن است که روز هفدهم ربیع الأوّل، روز ولادت با سعادت رسول خدا حضرت محمّد بن عبداللّه(صلی الله علیه وآله) است و معروف آن است که ولادتش در مکّه معظّمه، واقع شده است، و زمان ولادتش هنگام طلوع فجر، روز جمعه، سنه عام الفیل بوده است.[۱۷] (عام الفیل سالی است که ابرهه با لشکرش که بر فیل سوار بودند به قصد تخریب کعبه آمد، ولی همگی نابود شدند).

    همچنین در چنین روزی در سال ۸۳ هجری قمری، ولادت امام صادق(علیه السلام) واقع شده است و از این جهت نیز بر اهمّیّت این روز افزوده شده است.[۱۸]

    ماه ربیع الأوّل گرچه آغاز آن آمیخته با خاطره غم انگیز و اندوهبار شهادت امام حسن عسکری(علیه السلام)است، ولی از آن جا که میلاد مبارک حضرت ختمی مرتبت رسول گرامی اسلام(صلی الله علیه وآله) مطابق روایت معروف، در هفدهم این ماه و طبق روایت غیرمعروف، در دوازدهم آن واقع شده و میلاد حضرت صادق(علیه السلام) نیز در هفدهم این ماه است، ماه شادی و جشن و سرور است.

    از آن جا که هجرت پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله) که سرچشمه دگرگونی عمیق در جهانِ اسلام و عزّت و شوکت مسلمین شد، و همچنین داستان «لیله المبیت» در این ماه واقع گردیده، و آغاز امامت پربرکت حضرت بقیه اللّه (ارواحنا فداه) همزمان با شهادتِ پدر بزرگوارش نیز می باشد در مجموع از ماههای بسیار پربرکت و پرخاطره است، که سزاوار است، همه علاقه مندان مکتب اهل بیت(علیهم السلام) آن را ارج نهند و گرامی بدارند.[۱۹]

     پی نوشت ها:


    [۱] سوره بقره، آیه ۲۰۷٫

    [۲] اقبال الاعمال، صفحه ۵۹۲ و تفسیر نمونه، جلد ۲، صفحه ۷۸٫

    [۳] کافی، جلد ۱، صفحه ۵۰۳٫

    [۴] اقبال، صفحه ۵۹۹٫

    [۵] زاد المعاد، صفحه ۴۱۲٫

    [۶] اقبال، صفحه ۵۹۹ و کامل ابن اثیر، جلد ۲، صفحه ۷ (حوادث سال اوّل هجرت).

    [۷] مصباح المتهجّد، صفحه ۷۹۱

    [۸] اقبال، صفحه ۶۰۱

    [۹] تتمه المنتهی، صفحه ۶۴٫

    [۱۰] مصباح المتهجّد، صفحه ۷۹۱ و اقبال، صفحه ۶۰۳٫

    [۱۱] فلاح السائل، صفحه ۶۱

    [۱۲] اقبال، صفحه ۶۰۳

    [۱۳] همان مدرک

    [۱۴] همان ص ۶۰۴

    [۱۵] همان مدرک، صفحه ۶۰۸

    [۱۶] اقبال، صفحه ۶۰۱٫

    [۱۷] مصباح المتهجّد، صفحه ۷۹۱ و اقبال، صفحه ۶۰۳٫

    [۱۸] بحارالانوار، جلد ۴۷، صفحه ۱، حدیث ۲٫

    [۱۹] کتاب ارزنده المراقبات مرحوم آیت الله حاج میرزا جواد ملکی تبریزی (ره)

  • متن زیارت از بعید که در ۲۸ صفر باید بخوانید

    روز بیست و هشتم صفر مصادف با وفات حضرت سید انبیاء صلی الله علیه و آله و نیز شهادت امام حسن مجتبی علیه‌السلام بوده و از این رو در منابع شیعی قیام به مراسم تعزیه این دو بزرگوار و زیارت ایشان از نزدیک و دور توصیه شده است.
    آداب و اعمال ذکر شده در کتاب مفاتیح الجنان برای ۲۸ صفر به شرح زیر است:

    ۱٫ زیارت پیامبر(ص) از بعید
    شیخ مفید و شهید و سید بن طاوس رحمهم الله گفته ‏اند که چون در غیر مدینه طیبه خواهى که حضرت رسول صلى الله علیه و آله را زیارت کنى غسل بکن و شبیه به قبر در پیش روى خود بساز و اسم مبارک آن حضرت را بر آن بنویس و بایست و دل خود را متوجه آن حضرت گردان و بگو
    أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِیکَ لَهُ‏
    شهادت مى ‏دهم که خدایى جز خدا که یگانه و بى ‏شریک است موجود نیست
    وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ وَ أَنَّهُ سَیِّدُ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ وَ أَنَّهُ سَیِّدُ الْأَنْبِیَاءِ وَ الْمُرْسَلِینَ‏
    و شهادت مى ‏دهم که محمد (ص) بنده خدا و رسول اوست و محققا او سید خلق اولین و آخرین است و بى‏ شک او سید پیغمبران و رسولان الهى است
    اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَیْهِ وَ عَلَى أَهْلِ بَیْتِهِ الْأَئِمَّهِ الطَّیِّبِینَ‏
    پروردگارا درود فرست بر اوو بر اهل بیتش که پیشوایان پاکان عالمند.
    پس بگو
    السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا رَسُولَ اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا خَلِیلَ اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا نَبِیَّ اللَّهِ‏
    سلام بر تو اى رسول خدا سلام بر تو اى خلیل خدا سلام بر تو اى خبر دهنده از خدا
    السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا صَفِیَّ اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا رَحْمَهَ اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا خِیَرَهَ اللَّهِ‏
    سلام بر تو اى برگزیده خدا سلام بر تو اى رحمت خدا بر خلق سلام بر تو اى مختار خدا از بندگان
    السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا حَبِیبَ اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا نَجِیبَ اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا خَاتَمَ النَّبِیِّینَ‏
    سلام بر تو اى دوست خدا سلام بر تو اى نجیب و شریفترین خلق نزد خدا سلام بر تو اى خاتم پیغمبران
    السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا سَیِّدَ الْمُرْسَلِینَ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا قَائِماً بِالْقِسْطِ
    خدا سلام بر تو اى سید رسولان خدا سلام بر تو اى آنکه اساس عدل را بر پا داشتى
    السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا فَاتِحَ الْخَیْرِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا مَعْدِنَ الْوَحْیِ وَ التَّنْزِیلِ‏
    سلام بر تو اى فاتح هر خیر و سعادت سلام بر تو اى معدن وحى خدا و نزول فرشتگان
    السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا مُبَلِّغاً عَنِ اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ أَیُّهَا السِّرَاجُ الْمُنِیرُ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا مُبَشِّرُ
    سلام بر تو اى تبلیغ کننده احکام الهى سلام بر تو اى چراغ روشن (علوم آسمانى) سلام بر تو اى بشارت آورنده رحمت به خلق
    (السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا نَذِیرُ) السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا مُنْذِرُ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا نُورَ اللَّهِ الَّذِی یُسْتَضَاءُ بِهِ‏
    سلام بر تو اى ترساننده خلق از عذاب خدا سلام بر تو اى انذار کننده امت سلام بر تو اى نور خدا که خلق بدان نور روشنى (علم و ایمان) مى ‏یابند
    السَّلاَمُ عَلَیْکَ وَ عَلَى أَهْلِ بَیْتِکَ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ الْهَادِینَ الْمَهْدِیِّینَ‏
    سلام بر تو و بر اهل بیتت که پاکیزه طینت و پاک گوهر و راهنما و راه یافتگان بسوى خدایند
    السَّلاَمُ عَلَیْکَ وَ عَلَى جَدِّکَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَ عَلَى أَبِیکَ عَبْدِ اللَّهِ‏
    سلام بر تو و بر جدت حضرت عبد المطلب و بر پدرت حضرت عبد الله
    السَّلاَمُ عَلَى أُمِّکَ آمِنَهَ بِنْتِ وَهْبٍ السَّلاَمُ عَلَى عَمِّکَ حَمْزَهَ سَیِّدِ الشُّهَدَاءِ السَّلاَمُ عَلَى عَمِّکَ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ‏
    سلام بر مادرت آمنه بنت وهب سلام بر عموى تو حضرت حمزه سید الشهداء سلام بر عموى تو عباس بن عبد المطلب
    السَّلاَمُ عَلَى عَمِّکَ وَ کَفِیلِکَ أَبِی طَالِبٍ السَّلاَمُ عَلَى ابْنِ عَمِّکَ جَعْفَرٍ الطَّیَّارِ فِی جِنَانِ الْخُلْدِ
    سلام بر عموى تو و کفیل تو حضرت ابو طالب سلام بر پسر عمویت جعفر طیار که در بهشت ابد به پرواز است
    السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا مُحَمَّدُ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا أَحْمَدُ
    سلام بر تو اى محمد (ص) سلام بر تو اى احمد
    السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا حُجَّهَ اللَّهِ عَلَى الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ وَ السَّابِقَ إِلَى طَاعَهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ‏
    سلام بر تو اى حجت خدا بر خلق اولین و آخرین که به طاعت خدا از همه سبقت گرفتى
    وَ الْمُهَیْمِنَ عَلَى رُسُلِهِ وَ الْخَاتِمَ لِأَنْبِیَائِهِ وَ الشَّاهِدَ عَلَى خَلْقِهِ وَ الشَّفِیعَ إِلَیْهِ‏
    و بر جمیع انبیاء و رسل تفوق و برترى یافتى و خاتم انبیاء شدى و شاهد بر تمام خلق گردیدى و شفیع خلق بسوى خدا
    وَ الْمَکِینَ لَدَیْهِ وَ الْمُطَاعَ فِی مَلَکُوتِهِ‏
    و صاحب منزلت نزد خدا و مطیع فرشتگان در عالم ملکوت خدا
    الْأَحْمَدَ مِنَ الْأَوْصَافِ الْمُحَمَّدَ لِسَائِرِ الْأَشْرَافِ الْکَرِیمَ عِنْدَ الرَّبِّ وَ الْمُکَلَّمَ مِنْ وَرَاءِ الْحُجُبِ‏
    و داراى پسندیده ‏ترین اوصاف و صاحب بهترین شرافت و کرامت نزد خدا اى آنکه از پس حجاب هاى نور خدا را با تو تکلم است
    الْفَائِزَ بِالسِّبَاقِ وَ الْفَائِتَ عَنِ اللِّحَاقِ‏
    و تو را فیروزى تقدم بر خلق است و کسى را یاراى الحاق به تو نیست
    تَسْلِیمَ عَارِفٍ بِحَقِّکَ مُعْتَرِفٍ بِالتَّقْصِیرِ فِی قِیَامِهِ بِوَاجِبِکَ غَیْرِ مُنْکِرٍ مَا انْتَهَى إِلَیْهِ مِنْ فَضْلِکَ‏
    سلامى به تو مى ‏فرستم که آن سلام از روى معرفت به مقام توست و باز معترفم به تقصیر در اداى حق تو و قیام به واجب آن و هرگز انکار مقام فضیلت تو را که منتها الیه هر فضل و کمال است نمى ‏کنم
    مُوقِنٍ بِالْمَزِیدَاتِ مِنْ رَبِّکَ مُؤْمِنٍ بِالْکِتَابِ الْمُنْزَلِ عَلَیْکَ مُحَلِّلٍ حَلاَلَکَ مُحَرِّمٍ حَرَامَکَ‏
    و یقین به مزید عنایت خدا در حق شما دارم و به کتاب آسمانى قرآن که به تو نازل گردید ایمان دارم حلال شما را حلال و حرامت را حرام مى ‏دانم
    أَشْهَدُ یَا رَسُولَ اللَّهِ مَعَ کُلِّ شَاهِدٍ وَ أَتَحَمَّلُهَا عَنْ کُلِّ جَاحِدٍ أَنَّکَ قَدْ بَلَّغْتَ رِسَالاَتِ رَبِّکَ وَ نَصَحْتَ لِأُمَّتِکَ‏
    اى رسول خدا من و همه گواهان عالم شهادت مى ‏دهم و تحمل مى ‏کنیم از هر منکرى که رسالتهاى خدا را به امت رسانیدى و نصیحت و اندرز به خلق کردى
    وَ جَاهَدْتَ فِی سَبِیلِ رَبِّکَ وَ صَدَعْتَ بِأَمْرِهِ وَ احْتَمَلْتَ الْأَذَى فِی جَنْبِهِ‏
    و جهاد در راه پروردگارت نمودى و فرمان او را با صداى رسا به خلق رسانیدى و اذیت خلق را در راه خدا تحمل کردى
    وَ دَعَوْتَ إِلَى سَبِیلِهِ بِالْحِکْمَهِ وَ الْمَوْعِظَهِ الْحَسَنَهِ الْجَمِیلَهِ وَ أَدَّیْتَ الْحَقَّ الَّذِی کَانَ عَلَیْکَ‏
    و دعوت به راه خدا با حکمت و برهان و به اندرز و پند نیکو فرمودى و وظیفه رسالتت را ادا کردى
    وَ أَنَّکَ قَدْ رَؤُفْتَ بِالْمُؤْمِنِینَ وَ غَلُظْتَ عَلَى الْکَافِرِینَ وَ عَبَدْتَ اللَّهَ مُخْلِصاً حَتَّى أَتَاکَ الْیَقِینُ‏
    و با اهل ایمان با کمال رأفت و با کافران در نهایت شدت بودى و خدا را خالص بى‏شایبه شک و ریب عبادت کردى تا به مقام یقین رسیدى
    فَبَلَغَ اللَّهُ بِکَ أَشْرَفَ مَحَلِّ الْمُکَرَّمِینَ‏
    آنگاه خدا تو را به شرافتمندترین‏ مقام اهل کرامت
    وَ أَعْلَى مَنَازِلِ الْمُقَرَّبِینَ وَ أَرْفَعَ دَرَجَاتِ الْمُرْسَلِینَ حَیْثُ لاَ یَلْحَقُکَ لاَحِقٌ‏
    و عالی ترین رتبه مقربان درگاهش و رفیع ترین درجات پیمبرانش رسانید که دیگر هیچکس به مقام تو نخواهد رسید
    وَ لاَ یَفُوقُکَ فَائِقٌ وَ لاَ یَسْبِقُکَ سَابِقٌ وَ لاَ یَطْمَعُ فِی إِدْرَاکِکَ طَامِعٌ‏
    و هیچ بلند مرتبه بر تو تفوق نخواهد یافت و احدى بر تو سبقت نتواند گرفت و کسى طمع وصول به رتبه تو نتواند کرد
    الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی اسْتَنْقَذَنَا بِکَ مِنَ الْهَلَکَهِ وَ هَدَانَا بِکَ مِنَ الضَّلاَلَهِ وَ نَوَّرَنَا بِکَ مِنَ الظُّلْمَهِ
    ستایش خداى را که بواسطه تو ما را از مهلکه نجات داد و از ظلمت و گمراهى به نور هدایت تو رهانید
    فَجَزَاکَ اللَّهُ یَا رَسُولَ اللَّهِ مِنْ مَبْعُوثٍ أَفْضَلَ مَا جَازَى (جَزَى) نَبِیّاً عَنْ أُمَّتِهِ وَ رَسُولاً عَمَّنْ أُرْسِلَ إِلَیْهِ‏
    بارى اى رسول خدا خدایت که تو را مبعوث کرد پاداش دهد کامل تر پاداشى که پیمبر و رسولى از خدا بواسطه تربیت امتش یافت
    بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی یَا رَسُولَ اللَّهِ زُرْتُکَ عَارِفاً بِحَقِّکَ مُقِرّاً بِفَضْلِکَ‏
    پدر و مادرم فداى تو اى رسول خدا من به زیارتت آمدم در حالى که به حق تو عارف و به فضل و شرافتت معترفم
    مُسْتَبْصِراً بِضَلاَلَهِ مَنْ خَالَفَکَ وَ خَالَفَ أَهْلَ بَیْتِکَ عَارِفاً بِالْهُدَى الَّذِی أَنْتَ عَلَیْهِ‏
    و مى‏ دانم که هر کس با تو و اهل بیتت راه مخالفت پوید گمراه گردد و شناسا هستم که شما راهنماى خلقید
    بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی وَ نَفْسِی وَ أَهْلِی وَ مَالِی وَ وَلَدِی‏
    پدر و مادرم و خود و عیال و فرزندانم به فداى تو باد
    أَنَا أُصَلِّی عَلَیْکَ کَمَا صَلَّى اللَّهُ عَلَیْکَ وَ صَلَّى عَلَیْکَ مَلاَئِکَتُهُ وَ أَنْبِیَاؤُهُ وَ رُسُلُهُ‏
    من درود مى ‏فرستم بر روح پاکت چنانکه خدا و فرشتگان و پیمبران و رسولان خدا درود فرستادند
    صَلاَهً مُتَتَابِعَهً وَافِرَهً مُتَوَاصِلَهً لاَ انْقِطَاعَ لَهَا وَ لاَ أَمَدَ وَ لاَ أَجَلَ‏
    درودى مى‏ فرستم پى در پى و پیوسته و وافر و غیر منقطع و بدون وقت و مدت محدود
    صَلَّى اللَّهُ عَلَیْکَ وَ عَلَى أَهْلِ بَیْتِکَ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ کَمَا أَنْتُمْ أَهْلُهُ‏
    درود خدا بر تو و بر اهل بیت پاک و پاکیزگانت باد که شما لایق درود خدایید
    پس دستها را بگشا و بگو
    اللَّهُمَّ اجْعَلْ جَوَامِعَ صَلَوَاتِکَ وَ نَوَامِیَ بَرَکَاتِکَ‏
    پروردگارا تو جمیع صلوات خود را و برکات
    وَ فَوَاضِلَ خَیْرَاتِکَ وَ شَرَائِفَ تَحِیَّاتِکَ وَ تَسْلِیمَاتِکَ وَ کَرَامَاتِکَ وَ رَحَمَاتِکَ‏
    با افزایش و فواضل خیرات و شرافت ها و تحیات و سلام و کرامت و رحمت هایت
    وَ صَلَوَاتِ مَلاَئِکَتِکَ الْمُقَرَّبِینَ وَ أَنْبِیَائِکَ الْمُرْسَلِینَ وَ أَئِمَّتِکَ الْمُنْتَجَبِینَ‏
    را با جمیع صلوات فرشتگان مقرب و پیمبران‏ مرسل و امامان برگزیده
    وَ عِبَادِکَ الصَّالِحِینَ وَ أَهْلِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِینَ وَ مَنْ سَبَّحَ لَکَ یَا رَبَّ الْعَالَمِینَ مِنَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ‏
    و بندگان شایسته و همه اهل آسمان ها و زمین ها و هر کس تو را تسبیح کند اى پروردگار عالم از خلق اولین و آخرین
    عَلَى مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ وَ رَسُولِکَ وَ شَاهِدِکَ وَ نَبِیِّکَ وَ نَذِیرِکَ وَ أَمِینِکَ وَ مَکِینِکَ‏
    تمام آن صلوات و تحیات را عطا فرما بر حضرت محمد (ص) بنده خاص خود و رسول و شاهد و پیمبر پاک خود و نذیر خود و امین وحى خود و صاحب رتبه و مکانت خود
    وَ نَجِیِّکَ وَ نَجِیبِکَ وَ حَبِیبِکَ وَ خَلِیلِکَ وَ صَفِیِّکَ وَ صَفْوَتِکَ وَ خَاصَّتِکَ وَ خَالِصَتِکَ وَ رَحْمَتِکَ‏
    و نجات بخشنده و برگزیده و حبیب و خلیل و با صفا و پاک و بنده خاص خالص خود و مظهر رحمت
    وَ خَیْرِ خِیَرَتِکَ مِنْ خَلْقِکَ نَبِیِّ الرَّحْمَهِ وَ خَازِنِ الْمَغْفِرَهِ وَ قَائِدِ الْخَیْرِ وَ الْبَرَکَهِ
    و بهترین نیکویان خلق تو که او پیغمبر رحمت است و خازن و مالک مغفرت است و قائد خیر و برکت است
    وَ مُنْقِذِ الْعِبَادِ مِنَ الْهَلَکَهِ بِإِذْنِکَ وَ دَاعِیهِمْ إِلَى دِینِکَ الْقَیِّمِ بِأَمْرِکَ‏
    و نجات بخشنده خلق به امر تو از هلاکت و دعوت کننده امت به دین محکم و پایدار توست
    أَوَّلِ النَّبِیِّینَ مِیثَاقاً وَ آخِرِهِمْ مَبْعَثاً الَّذِی غَمَسْتَهُ فِی بَحْرِ الْفَضِیلَهِ وَ الْمَنْزِلَهِ الْجَلِیلَهِ وَ الدَّرَجَهِ الرَّفِیعَهِ وَ الْمَرْتَبَهِ الْخَطِیرَهِ
    رسولى که اول پیغمبران در عهد و میثاق است و آخر آنها در بعثت آن رسولى که او را در دریاى فضل و کمال غوطه‏ ور کردى و منزلت بزرگ و درجه بلند و رتبه عظیم به او عنایت فرمودى
    وَ أَوْدَعْتَهُ الْأَصْلاَبَ الطَّاهِرَهَ وَ نَقَلْتَهُ مِنْهَا إِلَى الْأَرْحَامِ الْمُطَهَّرَهِ لُطْفاً مِنْکَ لَهُ وَ تُحَنُّناً مِنْکَ عَلَیْهِ‏
    و نور پاک او را در اصلاب پاک پدران و از آنجا به ارحام مطهر مادران منتقل داشتى و آن به لطف و عنایت و عطوفت تو بود از حق او
    إِذْ وَکَّلْتَ لِصَوْنِهِ وَ حِرَاسَتِهِ وَ حِفْظِهِ وَ حِیَاطَتِهِ مِنْ قُدْرَتِکَ عَیْناً عَاصِمَهً
    که بر صیانت و حفظ و حراستش به قدرت کامله خود دیدبان غیبى نگهدارنده قرار دادى
    حَجَبْتَ بِهَا عَنْهُ مَدَانِسَ الْعَهْرِ وَ مَعَایِبَ السِّفَاحِ حَتَّى رَفَعْتَ بِهِ نَوَاظِرَ الْعِبَادِ
    و بر او حفظ خود راه هر دنس و زشتى و نابکارى و معایب زنا و بد عملى را به کلى بستى تا آنکه دیده بندگان را به مقام رفعتش بینا کردى
    وَ أَحْیَیْتَ بِهِ مَیْتَ الْبِلاَدِ بِأَنْ کَشَفْتَ عَنْ نُورِ وِلاَدَتِهِ ظُلَمَ الْأَسْتَارِ وَ أَلْبَسْتَ حَرَمَکَ بِهِ حُلَلَ الْأَنْوَارِ
    و مردگان شهر را به نور وجودش احیا فرمودى که چون پرده‏ اى از نور او به ولادتش برداشتى پرده ظلمت هاى جاهلیت را برگشود و حله نور را بر آن حرم و ناموس الهى پوشانیدى
    اللَّهُمَّ فَکَمَا خَصَصْتَهُ بِشَرَفِ هَذِهِ الْمَرْتَبَهِ الْکَرِیمَهِ وَ ذُخْرِ هَذِهِ الْمَنْقَبَهِ الْعَظِیمَهِ
    پروردگارا پس چنانکه تو او را به شرافت خاص خود مخصوص به این رتبه بلند فرمودى‏و این منقبت بزرگ را بر او ذخیره کردى
    صَلِّ عَلَیْهِ کَمَا وَفَى بِعَهْدِکَ وَ بَلَّغَ رِسَالاَتِکَ وَ قَاتَلَ أَهْلَ الْجُحُودِ عَلَى تَوْحِیدِکَ‏
    باز درود فرست بر آن پیغمبر گرامى که او به عهد تو وفا کرد و رسالتت را به خلق تبلیغ نمود و با اهل کفر و جحود در راه معرفت و توحید تو قتال کرد
    وَ قَطَعَ رَحِمَ الْکُفْرِ فِی إِعْزَازِ دِینِکَ وَ لَبِسَ ثَوْبَ الْبَلْوَى فِی مُجَاهَدَهِ أَعْدَائِکَ‏
    و قطع رحم کفر و شرک در راه اعزاز دین تو نمود و در جهاد با اعداء و دشمنانت جامه هر رنج و بلا در تن پوشید
    وَ أَوْجَبْتَ لَهُ بِکُلِّ أَذًى مَسَّهُ أَوْ کَیْدٍ أَحَسَّ بِهِ مِنَ الْفِئَهِ الَّتِی حَاوَلَتْ قَتْلَهُ فَضِیلَهً تَفُوقُ الْفَضَائِلَ‏
    و تو نیز در مقابل هر آزار که در این راه دید و هر کید و خدعه و مکر به او از هر گروهى که قصد قتل او داشتند به او رسید به عوض فضیلتى فوق هر فضل و کمال به او عطا فرمودى
    وَ یَمْلِکُ بِهَا الْجَزِیلَ مِنْ نَوَالِکَ‏
    و او را مالک عطیه بزرگ نمودى
    وَ قَدْ (فَلَقَدْ) أَسَرَّ الْحَسْرَهَ وَ أَخْفَى الزَّفْرَهَ وَ تَجَرَّعَ الْغُصَّهَ وَ لَمْ یَتَخَطَّ مَا مَثَّلَ لَهُ وَحْیُکَ (مُثِّلَ مِنْ وَحْیِکَ)
    و او غم و شراره اندوه جان فرسا را و جرعه زهر آگین غصه‏ ها را در دل پنهان مى‏داشت و از آنچه به وحى تو به او مى ‏رسید هرگز تخطى نمى ‏کرد
    اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَیْهِ وَ عَلَى أَهْلِ بَیْتِهِ صَلاَهً تَرْضَاهَا لَهُمْ وَ بَلِّغْهُمْ مِنَّا تَحِیَّهً کَثِیرَهً وَ سَلاَماً
    بار پروردگارا درود فرست بر آن پیمبر بزرگ و بر اهل بیتش درودى که تو خود مى ‏پسندى بر آنها و تحیت و سلام بسیار
    وَ آتِنَا مِنْ لَدُنْکَ فِی (مِنْ) مُوَالاَتِهِمْ فَضْلاً وَ إِحْسَاناً وَ رَحْمَهً وَ غُفْرَاناً إِنَّکَ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ‏
    و به ما نیز بواسطه دوستى آنها فضل و احسان و رحمت و مغفرتت را عنایت فرما که تو صاحب فضل و عطاى بزرگ بى ‏انتهایى.
    پس چهار رکعت نماز زیارت بکن به دو سلام با هر سوره که خواهى و چون فارغ شوى تسبیح فاطمه زهراء سلام الله علیها را بخوان پس بگو
    اللَّهُمَّ إِنَّکَ قُلْتَ لِنَبِیِّکَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ‏
    پروردگارا تو در کتاب خود به نبى خود حضرت محمد که درود خدا بر او و آلش باد فرمودى
    وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوکَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِیماً
    اگر هنگامى که امت بر نفس خود ظلم و ستم کنند پیش تو آیند و از خدا طلب عفو و بخشش کرده و از رسول درخواست طلب مغفرت کنند البته خدا را آمرزنده و مهربان خواهند یافت
    وَ لَمْ أَحْضُرْ زَمَانَ رَسُولِکَ عَلَیْهِ وَ آلِهِ السَّلاَمُ‏
    و من زمان رسولت که به او و آلش درود باد در نیافتم
    اللَّهُمَّ وَ قَدْ زُرْتُهُ رَاغِباً تَائِباً مِنْ سَیِّئِ عَمَلِی وَ مُسْتَغْفِراً لَکَ مِنْ ذُنُوبِی وَ مُقِرّاً لَکَ بِهَا وَ أَنْتَ أَعْلَمُ بِهَا مِنِّی‏
    در حالى که به زیارتش شتافتم با شوق و رغبت و توبه از عمل زشت خود و در طلب عفو و آمرزش‏گناهانم از درگاه تو و حالى نزد تو به گناهان خود اقرار مى ‏کنم و تو از من به گناهانم آگاه‏ ترى
    وَ مُتَوَجِّهاً إِلَیْکَ بِنَبِیِّکَ نَبِیِّ الرَّحْمَهِ صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِ وَ آلِهِ‏
    و با توسل به رسولت که پیغمبر رحمت است به تو رو آورده ‏ام
    فَاجْعَلْنِی اللَّهُمَّ بِمُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ عِنْدَکَ وَجِیهاً فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَهِ وَ مِنَ الْمُقَرَّبِینَ‏
    پس تو اى خدا به حق محمد و آل محمد و اهل بیتش مرا نزد خود وجیه و آبرومند در دنیا و عقبى گردان و از مقربان درگاهت قرار ده
    یَا مُحَمَّدُ یَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی
    ‏اى محمد اى رسول خدا پدر و مادرم به فدایت
    یَا نَبِیَّ اللَّهِ یَا سَیِّدَ خَلْقِ اللَّهِ إِنِّی أَتَوَجَّهُ بِکَ إِلَى اللَّهِ رَبِّکَ وَ رَبِّی‏
    اى نبى خدا اى سید خلق عالم من بوسیله تو به خداى عالم که پروردگار تو و من است رو آورده‏ ام
    لِیَغْفِرَ لِی ذُنُوبِی وَ یَتَقَبَّلَ مِنِّی عَمَلِی وَ یَقْضِیَ لِی حَوَائِجِی‏
    تا از گناهانم بگذرد و اعمالم قبول فرماید و حوایجم برآورد
    فَکُنْ لِی شَفِیعاً عِنْدَ رَبِّکَ وَ رَبِّی فَنِعْمَ الْمَسْئُولُ الْمَوْلَى رَبِّی‏
    پس تو اى رسول خدا نزد خداى خود و خداى من مرا شفاعت کن که پروردگار و مولاى من نیکو مولایى
    وَ نِعْمَ الشَّفِیعُ أَنْتَ یَا مُحَمَّدُ عَلَیْکَ وَ عَلَى أَهْلِ بَیْتِکَ السَّلاَمُ‏
    و تو اى محمد که سلام بر تو و اهل بیتت باد نیکو شفیعى هستى
    اللَّهُمَّ وَ أَوْجِبْ لِی مِنْکَ الْمَغْفِرَهَ وَ الرَّحْمَهَ وَ الرِّزْقَ الْوَاسِعَ الطَّیِّبَ النَّافِعَ‏
    پروردگارا و تو رحمت و آمرزش مرا با رزق وسیع حلال و طیب نافع بر خود حتم و لازم فرما
    کَمَا أَوْجَبْتَ لِمَنْ أَتَى نَبِیَّکَ مُحَمَّداً صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ هُوَ حَیٌّ فَأَقَرَّ لَهُ بِذُنُوبِهِ‏
    چنانکه هر کس که در زمان پیغمبرت به حضور مى ‏رسید و اقرار به گناهانش مى ‏کرد
    وَ اسْتَغْفَرَ لَهُ رَسُولُکَ عَلَیْهِ وَ آلِهِ السَّلاَمُ فَغَفَرْتَ لَهُ بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ‏
    و رسول تو بر او طلب آمرزش مى‏ کرد تو او را مى ‏آمرزیدى اکنون مرا هم به رحمتت بیامرز اى مهربان ترین مهربانان عالم
    اللَّهُمَّ وَ قَدْ أَمَّلْتُکَ وَ رَجَوْتُکَ وَ قُمْتُ بَیْنَ یَدَیْکَ وَ رَغِبْتُ إِلَیْکَ عَمَّنْ سِوَاکَ‏
    پروردگارا من آرزومند تو و امیدم به درگاه توست و با شوق و رغبت به تو و اعراض از غیر به حضور تو ایستاده‏ ام
    وَ قَدْ أَمَّلْتُ جَزِیلَ ثَوَابِکَ وَ إِنِّی لَمُقِرٌّ (مُقِرٌّ) غَیْرُ مُنْکِرٍ وَ تَائِبٌ إِلَیْکَ مِمَّا اقْتَرَفْتُ‏
    و در حد کمال آرزومند ثواب بزرگ توام ابدا منکر گناهانم نیستم بلکه معترف و تایب و شرمنده به درگاهت از اعمالى که مرتکب شده
    وَ عَائِذٌ بِکَ فِی هَذَا الْمَقَامِ مِمَّا قَدَّمْتُ مِنَ الْأَعْمَالِ الَّتِی تَقَدَّمْتَ إِلَیَّ فِیهَا وَ نَهَیْتَنِی عَنْهَا وَ أَوْعَدْتَ عَلَیْهَا الْعِقَابَ‏
    و پناه به تو آورده ‏ام در این مقام از آن گناهانى که پیش فرستاده ‏ام تو در سابق علمت مرا از آن نهى کردى و بر آن وعده‏ عقاب دادى
    وَ أَعُوذُ بِکَرَمِ وَجْهِکَ أَنْ تُقِیمَنِی مَقَامَ الْخِزْیِ وَ الذُّلِّ یَوْمَ تُهْتَکُ فِیهِ الْأَسْتَارُ وَ تَبْدُو فِیهِ الْأَسْرَارُ وَ الْفَضَائِحُ‏
    و باز پناه به تو مى ‏برم به کرم ذاتى و لطف ازلى تو که مرا به مقام محرومیت و خذلان و خوارى مقیم نگردانى در آن روزى که پرده‏ ها بردرند و اسرار خلق و فضیحت هاى بندگان آشکار گردد
    وَ تَرْعَدُ فِیهِ الْفَرَائِصُ یَوْمَ الْحَسْرَهِ وَ النَّدَامَهِ
    و شانه‏ ها بلرزه درآید که آن روز روز حسرت و ندامت و پشیمانى است
    یَوْمَ الْآفِکَهِ یَوْمَ الْآزِفَهِ یَوْمَ التَّغَابُنِ یَوْمَ الْفَصْلِ یَوْمَ الْجَزَاءِ یَوْماً کَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِینَ أَلْفَ سَنَهٍ یَوْمَ النَّفْخَهِ
    و روز پدید آمدن افک و زشتیهاى خلق است روز شناختن هر کس نتیجه اعمال خود است روز غبن و زیان بدکاران و روز فصل و جدایى خوبان و بدان و روز کیفر و پاداش بندگان است آن روز مقدارش پنجاه هزار سال است و روز نفخه صور است
    یَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَهُ تَتْبَعُهَا الرَّادِفَهُ یَوْمَ النَّشْرِ یَوْمَ الْعَرْضِ‏
    که جهان را بلرزاند و از پى آن نفخه، نفخه دیگر درآید آن روز روز نشر نامه عمل است روز عرض بر کردگار است
    یَوْمَ یَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِینَ یَوْمَ یَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِیهِ وَ أُمِّهِ وَ أَبِیهِ وَ صَاحِبَتِهِ وَ بَنِیهِ‏
    روزى است که مردم در حضور رب العالمین قیام کنند روزى است که هر کس از برادر و مادر و پدر و زن و فرزند خود مى‏ گریزد
    یَوْمَ تَشَقَّقُ الْأَرْضُ وَ أَکْنَافُ السَّمَاءِ یَوْمَ تَأْتِی کُلُّ نَفْسٍ تُجَادِلُ عَنْ نَفْسِهَا
    روزى است که زمین و اطراف آسمان شکافته شود روزى که هر نفسى از جانب خود جدال و دفاع کند
    یَوْمَ یُرَدُّونَ إِلَى اللَّهِ فَیُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوا
    روزى که خلق به خدا بازگردند و به نتیجه اعمالشان آگاه گردند
    یَوْمَ لاَ یُغْنِی مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَیْئًا وَ لاَ هُمْ یُنْصَرُونَ إِلاَّ مَنْ رَحِمَ اللَّهُ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ‏
    روزى که دوستى از براى دوست خود اثرى ندارد و از کسى به آنها یارى نرسد جز آنکه خدا به حالش ترحم کند که خدا تنها بر خلق مقتدر و مهربان است
    یَوْمَ یُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَیْبِ وَ الشَّهَادَهِ
    روزى که بسوى خدایى که داناى عالم غیب و شهود است باز مى‏ گردند
    یَوْمَ یُرَدُّونَ إِلَى اللَّهِ مَوْلاَهُمُ الْحَقِّ یَوْمَ یَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ سِرَاعاً کَأَنَّهُمْ إِلَى نُصُبٍ یُوفِضُونَ‏
    روزى که بسوى خدا که مولاى شما است به حق باز مى‏ گردند روزى که سر از قبرها به سرعت برآورده گویى بسوى بت ها و نتیجه پرستش غیر خدا مى‏ شتابند
    وَ کَأَنَّهُمْ جَرَادٌ مُنْتَشِرٌ مُهْطِعِینَ إِلَى الدَّاعِ إِلَى اللَّهِ‏
    و به مانند ملخ منتشر شوند و شتابان بسوى داعى به طرف خدا مى‏ روند
    یَوْمَ الْوَاقِعَهِ یَوْمَ تُرَجُّ الْأَرْضُ رَجّاً یَوْمَ تَکُونُ السَّمَاءُ کَالْمُهْلِ وَ تَکُونُ الْجِبَالُ کَالْعِهْنِ‏
    روز واقعه بزرگ روز زلزله زمین روزى که آسمان مانند مس گداخته و کوه ها چون پشم زده شده گردد
    وَ لاَ یُسْأَلُ حَمِیمٌ حَمِیماً یَوْمَ الشَّاهِدِ وَ الْمَشْهُودِ یَوْمَ تَکُونُ الْمَلاَئِکَهُ صَفّاً صَفّاً
    و دوستى از حال دوستى نپرسد روز شاهد و مشهود است آن روزفرشتگان صف در صف ایستاده ‏اند
    اللَّهُمَّ ارْحَمْ مَوْقِفِی فِی ذَلِکَ الْیَوْمِ بِمَوْقِفِی فِی هَذَا الْیَوْمِ وَ لاَ تُخْزِنِی فِی ذَلِکَ الْمَوْقِفِ (الْیَوْمِ) بِمَا جَنَیْتُ عَلَى نَفْسِی‏
    پروردگارا در آن روز سخت موقف مرا جاى آسایش گردان و در آن روز مرا خوار مگذار با آن جنایات و زشتکاری ها که بر نفس خود کرده ‏ام
    وَ اجْعَلْ یَا رَبِّ فِی ذَلِکَ الْیَوْمِ مَعَ أَوْلِیَائِکَ مُنْطَلَقِی وَ فِی زُمْرَهِ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ مَحْشَرِی‏
    و در آن روز سیر مرا با دوستان و اولیاء خود و حشرم را در زمره محمد (ص) و آل اطهارش علیهم السلام مقرر گردان
    وَ اجْعَلْ حَوْضَهُ مَوْرِدِی وَ فِی الْغُرِّ الْکِرَامِ مَصْدَرِی‏
    و حوض کوثر او را محل ورودم قرار ده و جایگاهم را مقام عزت کرامت فرما
    وَ أَعْطِنِی کِتَابِی بِیَمِینِی حَتَّى أَفُوزَ بِحَسَنَاتِی وَ تُبَیِّضَ بِهِ وَجْهِی وَ تُیَسِّرَ بِهِ حِسَابِی‏
    و کتابم را به دست راستم عطا فرما تا به حسنات خود رستگار و فیروز گردم و بدین سبب در آن روز رو سفیدم گردان و حسابم را سهل و آسان ساز
    وَ تُرَجِّحَ بِهِ مِیزَانِی وَ أَمْضِیَ مَعَ الْفَائِزِینَ مِنْ عِبَادِکَ الصَّالِحِینَ إِلَى رِضْوَانِکَ وَ جِنَانِکَ إِلَهَ الْعَالَمِینَ‏
    و میزان حسناتم را سنگین‏ تر گردان و مرا با رستگاران و بندگان شایسته خود رهسپار بهشت رضوان اى پروردگار عالمیان قرار ده
    اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنْ أَنْ تَفْضَحَنِی فِی ذَلِکَ الْیَوْمِ بَیْنَ یَدَیِ الْخَلاَئِقِ بِجَرِیرَتِی أَوْ أَنْ أَلْقَى الْخِزْیَ وَ النَّدَامَهَ بِخَطِیئَتِی‏
    پروردگارا به تو پناه مى ‏برم که به گناهان و زشتی هایم در آن روز مرا در میان خلق مفتضح و رسوا سازى و مرا به خوارى و پشیمانى به خطاهایم دراندازى
    أَوْ أَنْ تُظْهِرَ فِیهِ سَیِّئَاتِی عَلَى حَسَنَاتِی أَوْ أَنْ تُنَوِّهَ بَیْنَ الْخَلاَئِقِ بِاسْمِی‏
    و یا آنکه افعال بدم را بر اعمال نیکم غلبه دهى تا میان خلق محشر بد نامم سازى
    یَا کَرِیمُ یَا کَرِیمُ الْعَفْوَ الْعَفْوَ السَّتْرَ السَّتْرَ
    اى خداى کریم اى خداى کریم از تو عفو مى ‏طلبم از تو عفو مى ‏طلبم در پرده بپوش در پرده بپوش
    اللَّهُمَّ وَ أَعُوذُ بِکَ مِنْ أَنْ یَکُونَ فِی ذَلِکَ الْیَوْمِ فِی مَوَاقِفِ الْأَشْرَارِ مَوْقِفِی أَوْ فِی مَقَامِ الْأَشْقِیَاءِ مَقَامِی‏
    پروردگارا و به تو پناه مى ‏برم از آنکه در آن روز من در جایگاه اشرار مقام یابم یا در محل اشقیاء منزل گیرم
    وَ إِذَا مَیَّزْتَ بَیْنَ خَلْقِکَ فَسُقْتَ کُلاًّ بِأَعْمَالِهِمْ زُمَراً إِلَى مَنَازِلِهِمْ فَسُقْنِی بِرَحْمَتِکَ فِی عِبَادِکَ الصَّالِحِینَ‏
    و اى خدا چون میان خلق سعید و شقى آن روز امتیاز و جدایى افکنى مرا به رحمت خود در طبقه صالحان و سعادتمندان سوق ده
    وَ فِی زُمْرَهِ أَوْلِیَائِکَ الْمُتَّقِینَ إِلَى جَنَّاتِکَ یَا رَبَّ الْعَالَمِینَ‏
    و در زمره دوستان ‏و متقیانم بسوى بهشت هاى خود فرست اى پروردگار عالم.
    پس وداع کن آن حضرت را و بگو
    السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا رَسُولَ اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْبَشِیرُ النَّذِیرُ
    سلام بر تو اى رسول خدا سلام بر تو اى بشارت آرنده به خوبان و ترساننده بدان
    السَّلاَمُ عَلَیْکَ أَیُّهَا السِّرَاجُ الْمُنِیرُ
    سلام بر تو اى چراغ روشن (نور هدایت خدا)
    السَّلاَمُ عَلَیْکَ أَیُّهَا السَّفِیرُ بَیْنَ اللَّهِ وَ بَیْنَ خَلْقِهِ‏
    سلام بر تو اى سفیر خدا میان خلق
    أَشْهَدُ یَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَّکَ کُنْتَ نُوراً فِی الْأَصْلاَبِ الشَّامِخَهِ وَ الْأَرْحَامِ الْمُطَهَّرَهِ
    شهادت مى ‏دهم اى رسول خدا که تو در صلب نور وجود مردان بزرگ و بلند همت و رحم زنان پاکیزه و منزه و پاک فطرت به وجود آمدى
    لَمْ تُنَجِّسْکَ الْجَاهِلِیَّهُ بِأَنْجَاسِهَا وَ لَمْ تُلْبِسْکَ مِنْ مُدْلَهِمَّاتِ ثِیَابِهَا
    و هرگز آلایش و ناپاکی هاى جاهلیت گوهر پاک تو را نیالود و در تو دوران جاهلیت لباس ظلمت و ناپاکى خود نپوشانید
    وَ أَشْهَدُ یَا رَسُولَ اللَّهِ أَنِّی مُؤْمِنٌ بِکَ وَ بِالْأَئِمَّهِ مِنْ أَهْلِ بَیْتِکَ مُوقِنٌ بِجَمِیعِ مَا أَتَیْتَ بِهِ رَاضٍ مُؤْمِنٌ‏
    و گواهى مى ‏دهم اى رسول خدا که من به نبوت شما و ولایت امامان از اهل بیت شما ایمان دارم و به آنچه از جانب خدا آوردید به مقام یقین هستم و به همه خشنود و با ایمانم
    وَ أَشْهَدُ أَنَّ الْأَئِمَّهَ مِنْ أَهْلِ بَیْتِکَ أَعْلاَمُ الْهُدَى وَ الْعُرْوَهُ الْوُثْقَى وَ الْحُجَّهُ عَلَى أَهْلِ الدُّنْیَا
    و گواهى مى ‏دهم که امامان از اهل بیت تو همه اعلام و نشانه‏ هاى هدایت و رشته محکم خدا و حجت خلق بر اهل دنیا هستند
    اللَّهُمَّ لاَ تَجْعَلْهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنْ زِیَارَهِ نَبِیِّکَ عَلَیْهِ وَ آلِهِ السَّلاَمُ‏
    پروردگارا این زیارت مرا آخر عهد زیارت رسولت قرار مده
    وَ إِنْ تَوَفَّیْتَنِی فَإِنِّی أَشْهَدُ فِی مَمَاتِی عَلَى مَا أَشْهَدُ عَلَیْهِ فِی حَیَاتِی‏
    و اگر مرا قبض روح کردى شهادت مى‏ دهم در عالم ممات خود به آنچه در حیات خود شهادت دادم
    أَنَّکَ أَنْتَ اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ وَحْدَکَ لاَ شَرِیکَ لَکَ‏
    به اینکه تو اى خدا بى‏ هیچ شک خدایى هستى یکتا و بدون شرک شریک
    وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُکَ وَ رَسُولُکَ وَ أَنَّ الْأَئِمَّهَ مِنْ أَهْلِ بَیْتِهِ أَوْلِیَاؤُکَ وَ أَنْصَارُکَ وَ حُجَجُکَ عَلَى خَلْقِکَ‏
    و محققا محمد (ص) بنده خاص تو و رسول گرامى توست و البته امامان از اهل بیت او دوست و ولى تو و یارى کنندگان دین تو و حجت بر خلق تواند
    وَ خُلَفَاؤُکَ فِی عِبَادِکَ وَ أَعْلاَمُکَ فِی بِلاَدِکَ وَ خُزَّانُ عِلْمِکَ وَ حَفَظَهُ سِرِّکَ وَ تَرَاجِمَهُ وَحْیِکَ‏
    و خلیفه تو و بجاى رسول تو از بین بندگان تواند و در بلاد تو نشانه‏ هاى وجود و رحمت تواند و خازنان گنج علم تواند و نگهبانان سر تو و مفسران وحى تواند
    اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
    پروردگارا درود فرست بر محمد (ص) و آل محمد
    وَ بَلِّغْ رُوحَ نَبِیِّکَ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ فِی سَاعَتِی هَذِهِ وَ فِی کُلِّ سَاعَهٍ تَحِیَّهً مِنِّی وَ سَلاَماً
    و به روح ‏پاک پیغمبر خود محمد (ص) و آل او در این ساعت و در همه ساعات تحیتى و سلامى از من بفرست
    وَ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا رَسُولَ اللَّهِ وَ رَحْمَهُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ لاَ جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ تَسْلِیمِی عَلَیْکَ‏
    و سلام بر تو اى رسول خدا و رحمت و برکات خدا بر تو باد و این سلام را خدا آخر سلام من قرار ندهد.
    ۲٫ زیارت ائمه بقیع علیهم السلام
    زیارت ائمه بقیع علیهم السلام یعنى حضرت امام حسن مجتبى و امام زین العابدین و امام محمد باقر و امام جعفر صادق علیهم السلام چون خواستى زیارت کنى این بزرگواران را باید بعمل آورى آنچه در آداب زیارات ذکر شد از غسل و طهارت و پوشیدن جامه ‏هاى پاک و پاکیزه و استعمال بوى خوش و رخصت طلبیدن در دخول و نحو اینها و بگو نیز
    یَا مَوَالِیَّ یَا أَبْنَاءَ رَسُولِ اللَّهِ عَبْدُکُمْ وَ ابْنُ أَمَتِکُمُ الذَّلِیلُ بَیْنَ أَیْدِیکُمْ‏
    اى مولى و سروران من اى فرزندان رسول خدا من بنده و فرزند کنیز و خدمتگزار شما هستم که حضور شما خوارم
    وَ الْمُضْعِفُ (الْمُضْعَفُ) فِی عُلُوِّ قَدْرِکُمْ وَ الْمُعْتَرِفُ بِحَقِّکُمْ جَاءَکُمْ مُسْتَجِیراً بِکُمْ قَاصِداً إِلَى حَرَمِکُمْ‏
    و در مقابل علو قدر و مقام شما ناتوان و معترفم به حق (امامت) شما اینک آمده ‏ام سوى شما و قاصد حرم مطهر شما
    مُتَقَرِّباً إِلَى مَقَامِکُمْ مُتَوَسِّلاً إِلَى اللَّهِ تَعَالَى بِکُمْ أَ أَدْخُلُ یَا مَوَالِیَ‏
    براى تقرب به مقام شما و توسل بسوى خداى تعالى بتوسط شما جسته ‏ام پس آیا اجازه میدهید که بحرم شما در آیم آیا داخل حرم شوم اى سروران
    أَ أَدْخُلُ یَا أَوْلِیَاءَ اللَّهِ أَ أَدْخُلُ یَا مَلاَئِکَهَ اللَّهِ الْمُحْدِقِینَ بِهَذَا الْحَرَمِ الْمُقِیمِینَ بِهَذَا الْمَشْهَدِ
    من آیا داخل حرم شوم اى اولیاء خدا آیا داخل حرم شوم اى فرشتگان خدا که به گرد حرم حلقه زده و مقیم این آستان مبارکید.
    و بعد از خشوع و خضوع و رقت داخل شو و پاى راست را مقدم دار و بگو
    اللَّهُ أَکْبَرُ کَبِیراً وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ کَثِیراً وَ سُبْحَانَ اللَّهِ بُکْرَهً وَ أَصِیلاً
    خدا بزرگ است چنانکه در اندیشه نمى ‏گنجد و ستایش بسیار مخصوص اوست و صبح و شام خدا را تسبیح مى ‏گویم
    وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الْفَرْدِ الصَّمَدِ الْمَاجِدِ الْأَحَدِ
    و ستایش خاص خداى فرد یکتا و غنى الذات با مجد و کرامت
    الْمُتَفَضِّلِ الْمَنَّانِ الْمُتَطَوِّلِ الْحَنَّانِ الَّذِی مَنَّ بِطَوْلِهِ وَ سَهَّلَ زِیَارَهَ سَادَاتِی بِإِحْسَانِهِ‏
    و نعمت بخشنده و مهربان است که بر من منت گذارد تا به زیارت سادات و امامان من مرا موفق ساخت
    وَ لَمْ یَجْعَلْنِی عَنْ زِیَارَتِهِمْ مَمْنُوعاً بَلْ تَطَوَّلَ وَ مَنَحَ‏
    و مرا از زیارتشان محروم نگردانید بلکه احسان و جود کرد.
    پس نزدیک قبور مقدسه ایشان برو و پشت به قبله و رو به قبر ایشان کن و بگو
    السَّلاَمُ عَلَیْکُمْ أَئِمَّهَ الْهُدَى السَّلاَمُ عَلَیْکُمْ أَهْلَ التَّقْوَى‏
    سلام بر شما اى پیشوایان هدایت خلق سلام بر شما اى که اهل تقواى کامل هستید
    السَّلاَمُ عَلَیْکُمْ أَیُّهَا الْحُجَجُ عَلَى أَهْلِ الدُّنْیَا السَّلاَمُ عَلَیْکُمْ أَیُّهَا الْقُوَّامُ فِی الْبَرِیَّهِ بِالْقِسْطِ
    سلام بر شما اى حجتهاى خدا بر اهل دنیا سلام بر شما اى نگهبانان خلایق به عدل
    السَّلاَمُ عَلَیْکُمْ أَهْلَ الصَّفْوَهِ السَّلاَمُ عَلَیْکُمْ آلَ رَسُولِ اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَیْکُمْ أَهْلَ النَّجْوَى‏
    سلام بر شما اى اهل صفا و اخلاص سلام بر شما اى آل پیغمبر خدا سلام بر شما اى اهل مناجات و راز دار خدا
    أَشْهَدُ أَنَّکُمْ قَدْ بَلَّغْتُمْ وَ نَصَحْتُمْ وَ صَبَرْتُمْ فِی ذَاتِ اللَّهِ وَ کُذِّبْتُمْ وَ أُسِی‏ءَ إِلَیْکُمْ فَغَفَرْتُمْ‏
    گواهى مى ‏دهم که شما تبلیغ دین و نصیحت خلق و صبر در بلا و آزار خلق در راه خدا کردید و امت تکذیب مقام شما کردند و بدیها و آزار درر حق شما کردند و همه را بخشیدید
    وَ أَشْهَدُ أَنَّکُمُ الْأَئِمَّهُ الرَّاشِدُونَ الْمُهْتَدُونَ وَ أَنَّ طَاعَتَکُمْ مَفْرُوضَهٌ وَ أَنَّ قَوْلَکُمُ الصِّدْقُ‏
    و گواهى مى ‏دهم که شمایید امامان هادى و راهنماى خلق و البته طاعت شما واجب و سخن شما صدق و حقیقت است
    وَ أَنَّکُمْ دَعَوْتُمْ فَلَمْ تُجَابُوا وَ أَمَرْتُمْ فَلَمْ تُطَاعُوا
    و شما امت را دعوت به خدا کردید و آنها اجابت نکردند و امر کردید و امتثال امر نکردند
    وَ أَنَّکُمْ دَعَائِمُ الدِّینِ وَ أَرْکَانُ الْأَرْضِ لَمْ تَزَالُوا بِعَیْنِ اللَّهِ‏
    و شمایید ستونهاى دین و ارکان زمین و پیوسته عنایت خدا
    یَنْسَخُکُمْ مِنْ أَصْلاَبِ کُلِّ مُطَهَّرٍ وَ یَنْقُلُکُمْ مِنْ أَرْحَامِ الْمُطَهَّرَاتِ‏
    شما را از صلب و ارحام پاکى به صلب و ارحام پاک دیگر منتقل ساخت
    لَمْ تُدَنِّسْکُمُ الْجَاهِلِیَّهُ الْجَهْلاَءُ وَ لَمْ تَشْرَکْ فِیکُمْ فِتَنُ الْأَهْوَاءِ
    که ابدا از دنس و آلودگیهاى جاهلیت پاک و منزه گردیده و اصلا فتن و هواهاى نفسانى در وجود شماشرکت و تصرف نکرد
    طِبْتُمْ وَ طَابَ مَنْبِتُکُمْ مَنَّ بِکُمْ عَلَیْنَا دَیَّانُ الدِّینِ فَجَعَلَکُمْ فِی بُیُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ یُذْکَرَ فِیهَا اسْمُهُ‏
    پاک و منزهید و منشأ وجود شما پاک و پاکیزه است و خداى دیان به نعمت وجود شما بر ما منت گذاشت پس شما را در خاندانى قرار داد که به آن خاندان اذن خدا مقام بلند کرامت فرموده و ذکر نام خود را از آن بلند کرد
    وَ جَعَلَ صَلاَتَنَا عَلَیْکُمْ رَحْمَهً لَنَا وَ کَفَّارَهً لِذُنُوبِنَا إِذِ اخْتَارَکُمُ اللَّهُ لَنَا
    و درود و تحیات ما را براى شما جدا واسطه رحمت خود و کفاره گناهان بر ما مقرر داشت هنگامى که نعمت وجود شما را براى ما اختیار فرمود
    وَ طَیَّبَ خَلْقَنَا بِمَا مَنَّ عَلَیْنَا مِنْ وِلاَیَتِکُمْ وَ کُنَّا عِنْدَهُ مُسَمِّینَ بِعِلْمِکُمْ مُعْتَرِفِینَ بِتَصْدِیقِنَا إِیَّاکُمْ‏
    و خلقت ما را طیب و طاهر براى قبول ولایت شما گردانید و ما در نزد خدا معین و موسوم بعلم شما و معترف بتصدیق و اعتقاد بولایت شما هستیم
    وَ هَذَا مَقَامُ مَنْ أَسْرَفَ وَ أَخْطَأَ وَ اسْتَکَانَ وَ أَقَرَّ بِمَا جَنَى‏
    و این مقام زیارت که اکنون ایستاده‏ ام جایگاه کسى است که داراى گناه و اسراف و خطا و مسکنت است و اقرار مى‏ کند بجنایت خود
    وَ رَجَا بِمَقَامِهِ الْخَلاَصَ وَ أَنْ یَسْتَنْقِذَهُ بِکُمْ مُسْتَنْقِذُ الْهَلْکَى مِنَ الرَّدَى‏
    و همه امیدش در این مقام خلاصى خود است که بواسطه شفاعت شما خدا او را از سقوط در مهالک نجات دهد
    فَکُونُوا لِی شُفَعَاءَ فَقَدْ وَفَدْتُ إِلَیْکُمْ إِذْ رَغِبَ عَنْکُمْ أَهْلُ الدُّنْیَا وَ اتَّخَذُوا آیَاتِ اللَّهِ هُزُواً وَ اسْتَکْبَرُوا عَنْهَا
    پس شما براى ما نزد خدا شفاعت کنید که من از شوق و محبت بر شما وارد شدم زمانى که مردم دنیا از در خانه شما دور مى‏ شدند و آیات خدا را استهزاء مى ‏کردند و بر آنها تکبر و سرکشى داشتند
    و در اینجا سر بالا کن و بگو
    یَا مَنْ هُوَ قَائِمٌ لاَ یَسْهُو وَ دَائِمٌ لاَ یَلْهُو وَ مُحِیطٌ بِکُلِّ شَیْ‏ءٍ
    اى خدایى که همیشه حاضرى و سهو ندارى و پیوسته ناظرى فراموشى در تو نیست و بتمام موجودات احاطه دارى
    لَکَ الْمَنُّ بِمَا وَفَّقْتَنِی وَ عَرَّفْتَنِی بِمَا أَقَمْتَنِی عَلَیْهِ‏
    منت بر من تو راست که مرا موفق داشتى و به مقام اولیاء خود بزیارتشان شناسا کردى
    إِذْ صَدَّ عَنْهُ عِبَادُکَ وَ جَهِلُوا مَعْرِفَتَهُ وَ اسْتَخَفُّوا بِحَقِّهِ وَ مَالُوا إِلَى سِوَاهُ‏
    وقتى که این درگاه را بندگان جاهل تو بستند و معرفت به نور ولایت نیافتند و حقش را سبک پنداشتند و میل به جانب دیگر نمودند
    فَکَانَتِ الْمِنَّهُ مِنْکَ عَلَیَّ مَعَ أَقْوَامٍ خَصَصْتَهُمْ بِمَا خَصَصْتَنِی بِهِ‏
    پس منت از تو بر من است و اقوام و طوایفى که مانند من به این نعمت ولایت اختصاص دادى
    فَلَکَ الْحَمْدُ إِذْ کُنْتُ عِنْدَکَ فِی مَقَامِی هَذَا مَذْکُوراً مَکْتُوباً فَلاَ تَحْرِمْنِی مَا رَجَوْتُ‏
    ستایش تو را که من به این مقام زیارت اولیاء خود نزد تو مذکور و در کتاب علم تو ثبت و مکتوبم پس مرا از آنچه امیدوارم محرومم مگردان
    وَ لاَ تُخَیِّبْنِی فِیمَا دَعَوْتُ بِحُرْمَهِ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِینَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
    و ناامید از اجابت دعایم مفرما به حق حرمت محمد و آل اطهارش که درود خدا بر اوو آل او باد.
    پس دعا کن از براى خود به هر چه خواهى و شیخ طوسى رحمه الله علیه در تهذیب فرموده که بعد از آن هشت رکعت نماز زیارت بکن یعنى از براى هر امامى دو رکعت و شیخ طوسى و سید بن طاوس گفته‏ اند که چون خواهى ایشان را وداع کنى بگو
    السَّلاَمُ عَلَیْکُمْ أَئِمَّهَ الْهُدَى وَ رَحْمَهُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ أَسْتَوْدِعُکُمُ اللَّهَ وَ أَقْرَأُ عَلَیْکُمُ السَّلاَمُ‏
    سلام بر شما باد اى پیشوایان هدایت و رحمت و برکات خداى بر شما باد وداع و بدرود کنم با شما و به خدا سپارم شما را و به شما سلام مى‏ دهم
    آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالرَّسُولِ وَ بِمَا جِئْتُمْ بِهِ وَ دَلَلْتُمْ عَلَیْهِ اللَّهُمَّ فَاکْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِینَ‏
    ایمان داریم به خدا و به پیغمبر و به آنچه شما آوردید و راهنمایى به آن فرمودید بار خدایا پس بنویس ما را از گواهان.
    پس دعا بسیار کن و از خدا سؤال کن که دیگر تو را به زیارت ایشان برگرداند و آخر عهد تو نباشد از زیارت ایشان. ‏علاّمه مجلسى(ره)،در«بحار»از یکى از نسخه ‏هاى قدیمى، زیارت مبسوطى ایراد فرموده و چون به تصریح ایشان و دیگران، بهترین زیارات براى آن بزرگواران زیارات جامعه است.
  • اعمال و زیارات روز ۲۸ صفر

    چهارشنبه ۱۶ آبانماه و ۲۸ صفر مصادف با سالروز شهادت نبّی مکرم اسلام حضرت محمد (ص) و امام حسن مجتبی (ع) است. پیامبر اکرم (ص) در روز بیست و هشت ماه صفر سال یازده هجرت در سن ۶۳ سالگی از دنیا رفت. آن حضرت در ۴۰ سالگی مبعوث به رسالت شد. امام حسن مجتبی (ع) نیز بنا به روایات شیعه و اهل سنت، شبیه‌ترین انسانها به رسول خدا (ص) بود، در این باره چنین گفته شده است: «وَ کَانَ الْحَسَنُ ع أَشْبَهَ النَّاسِ بِرَسُولِ اللَّهِ ص خَلْقاً وَ هَدْیاً وَ سُؤْدَداً»؛ حسن از جهت سیما، روش و رهبرى از همه بیشتر به رسول خدا (ص) شباهت داشت.

    اینک به مناسبت فرا رسیدن روز بیست و هشت صفر، به برخی از اعمال توصیه شده برای این روز اشاره می‌شود.

    اول: قرائت دعای «یا شَدیدَ الْقُوی وَیا شَدیدَ الْمِحالِ»

    یا شَدیدَ الْقُوی وَیا شَدیدَ الْمِحالِ یا عَزیزُ یا عَزیزُ یا عَزیزُ ذَلَّتْ بِعَظَمَتِکَ جَمیعُ خَلْقِکَ فَاکْفِنی شَرَّ خَلْقِکَ یا مُحْسِنُ یا مُجْمِلُ یا مُنْعِمُ یا مُفْضِلُ یا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ سُبْحانَکَ اِنّی کُنْتُ مِنَ الظّالِمینَ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَنَجَّیْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَکَذلِکَ نُنْجِی الْمُؤْمِنینَ وَصَلَّی اللّهُ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِهِ الطَّیِّبینَ الطّاهِرینَ.

    ای سخت نیرو، و ای سخت عقوبت! ای عزیز، ای عزیز، ای عزیز! خوارند از بزرگی‏‌ات همه خلقت. پس کفایت کن از من شرّ خلق خودت را، ای احسان بخش! ای نیکوکار! ای نعمت بخش! ای عطا دِه! ای که معبودی جز تو نیست! منزّهی تو! به راستی من از ظالمانم. اجابت کردیم برایش و نجاتش دادیم از غمّ و همچنین نجات دهیم مؤمنان را، و رحمت کند خدا بر محمّد و آل پاک و پاکیزه‏ اش!

    دوم: خواندن زیارت پیامبر اکرم (ص) از راه دور

    اَلسَّلامُ عَلَیک یا رَسُولَ

    سلام بر تو ای رسول

    اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَیک یا نَبِی اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَیک یا مُحَمَّدَُ بْنَ عَبْدِ اللّهِ

    خدا سلام بر تو ای پیغمبر خدا سلام بر تو ای محمد فرزند عبداللّه

    اَلسَّلامُ عَلَیک یا خاتَِمَ النَّبِیینَ اَشْهَدُ اَنَّک قَدْ بَلَّغْتَ الرِّسالَهَ وَاَقَمْتَ

    سلام بر تو ای خاتم پیمبران گواهی دهم که تو رسالت را رساندی و

    الصَّلوهَ وَ اتَیتَ الزَّکوهَ وَاَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَیتَ عَنِ الْمُنْکرِ

    نماز را برپا داشتی و زکات دادی و امر کردی به معروف و نهی کردی از کار بد

    وَعَبَدْتَ اللّهَ مُخْلِصاً حَتّی اَتیک الْیقینُ فَصَلَواتُ اللّهِ عَلَیک وَرَحْمَتُهُ

    و عبادت کردی خدا را از روی اخلاص تا مرگ به سراغت آمد پس درودهای خدا بر تو باد و رحمتش

    وَعَلی اَهْلِ بَیتِک الطّاهِرینَ

    و بر خاندان پاکیزه ات

    اَشْهَدُ اَنْ لا اِلهَ اِلا اللّهُ وَحْدَهُ لا شَریک لَهُ

    گواهی دهم که معبودی نیست جز خدای یگانه ای که شریک ندارد

    وَاَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَاَشْهَدُ اَنَّک رَسُولُ اللّهِ وَاَنَّک

    و گواهی دهم که محمد بنده و رسول او است و گواهی دهم که توئی رسول خدا و همانا

    مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِاللّهِ وَاَشْهَدُ اَنَّک قَدْ بَلَّغْتَ رِسالاتِ رَبِّک وَنَصَحْتَ

    توئی محمد بن عبداللّه و گواهی دهم که رسالت پروردگارت را رساندی و برای

    لاُِمَّتِک وَجاهَدْتَ فی سَبیلِ اللّهِ وَعَبَدْتَ اللّهَ حَتّی اَتیک الْیقینُ

    امتت خیرخواهی کردی و در راه خدا جهاد کردی و خدا را پرستش کردی تا مرگت فرا رسید

    بِالْحِکمَهِ وَالْمَوْعِظَهِ الْحَسَنَهِ وَاَدَّیتَ الَّذی عَلَیک مِنَ الْحَقِّ وَاَنَّک

    بوسیله حکمت و پند نیک و آنچه را از حق به عهده داشتی ادا کردی و براستی تو

    قَدْ رَؤُفْتَ بِالْمُؤْمِنینَ وَغَلُظْتَ عَلَی الْکافِرینَ فَبَلَّغَ اللّهُ بِک اَفْضَلَ

    نسبت به مؤ منان مهربان و نسبت به کافران سخت گیر بودی خدایت به بهترین

    شَرَفِ مَحَلِّ الْمُکرَّمینَ اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذی اِسْتَنْقَذَنا بِک مِنَ الشِّرْک

    شرافت جایگاه گرامیان برساند ستایش خدائی را است که ما را بوسیله جناب تو از شرک

    وَالضَّلالَهِ اَللّهُمَّ فَاجْعَلْ صَلَواتِک وَصَلَواتِ مَلاَّئِکتِک الْمُقَرَّبینَ

    و گمراهی نجات بخشید خدایا پس درودهای خود و درودهای فرشتگان مقربت

    وَاَنْبِیاَّئِک الْمُرْسَلینَ وَعِبادِک الصّالِحینَ وَاَهْلِ السَّمواتِ

    و پیمبران مرسلت و بندگان شایسته ات و ساکنان آسمانها

    وَالاْرَضینَ وَمَنْ سَبَّحَ لَک یا رَبَّ الْعالَمینَ مِنَ الاْوَّلینَ وَالاْ خِرینَ

    و زمینها و هر که را برای تو ای پروردگار جهانیان تسبیح گویند از اولین و آخرین

    عَلی مُحَمَّدٍ عَبْدِک وَرَسُولِک وَنَبِیک وَاَمینِک وَنَجِیک وَحَبیبِک

    همه را یکجا قرار ده برای محمد بنده و رسولت و پیامبرت و امین (بر وحیت ) و همرازت و حبیبت

    وَصَفِیک وَخآصَّتِک وَ صَفْوَتِک وَخِیرَتِک مِنْ خَلْقِک اَللّهُمَّ اَعْطِهِ

    و دوست خالص و مخصوصت و برگزیده و منتخب تو از میان خلقت خدایا به محمد درجه

    الدَّرَجَهَ الرَّفیعَهَ وَ اتِهِ الْوَسیلَهَ مِنَ الْجَّنَهِ وَابْعَثْهُ مَقاماً مَحْمُوداً

    بلندی عطا فرما و مقام وسیله را در بهشت به او بده و به مقام پسندیده ای او را برگزین

    یغْبِطُهُ بِهِ الاْوَّلُونَ وَالاْ خِرُونَ اَللّهُمَّ اِنَّک قُلْتَ وَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَلَمُوا

    که غبطه خورند به او اولین و آخرین خدایا تو فرمودی «و اگر ایشان در آن هنگام که به خود ستم کردند

    اَنْفُسَهُمْ جآؤُک فَاسْتَغْفَرُوا اللّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّهَ

    به نزد تو آیند و از خدا آمرزش خواهند و پیغمبر هم برای ایشان آمرزش بخواهد همانا بیابند خدای را

    تَوّاباً رَحیماً وَاِنّی اَتَیتُک مُسْتَغْفِرًا تآئِباً مِنْ ذُنُوبی وَاِنّی اَتَوَجَّهُ بِک

    بسیار توبه پذیر و مهربان» و من آمرزشخواهانه به درگاهت آمده و توبه از گناهانم کردم و من بوسیله تو

    اِلَی اللّهِ رَبّی وَرَبِّک لِیغْفِرَ لی ذُنُوبی

    رو به خدائی کرده ام که پروردگار من و تو است تا بیامرزد گناهانم را

     

    سوم: زیارت امام حسن مجتبی (ع) از راه دور

    اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا بْنَ رَسُولِ رَبِّ الْعالَمینَ * اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا بْنَ اَمیرِ الْمُؤْمِنینَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا بْنَ فاطِمَهَ الزَّهْراَّءِ * اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا حَبیبَ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا صِفْوَهَ اللّهِ * اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَمینَ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا حُجَّهَ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا نُورَ اللّهِ * السَّلامُ عَلَیْکَ یا صِراطَ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا بَیانَ حُکْمِ اللّهِ * اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا ناصِرَ دینِ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا السَّیِدُ الزَّکِىُّ * اَلسَّلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا الْبَرُّ الْوَفِىُّ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا الْقاَّئِمُ الاْمینُ * اَلسَّلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا الْعالِمُ بِالتَّأویلِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا الْهادِى الْمَهْدِىُّ * اَلسَّلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا الطّاهِرُ الزَّکِىُّ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا التَّقِیُّ النَّقِىُّ * السَّلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا الْحَقُّ الْحَقیقُ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا الشَّهیدُ الصِّدّیقُ * اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَبا مُحَمَّدٍ الْحَسَنَ بْنَ عَلِی وَ رَحْمَهُ اللّهِ وَ بَرَکاتُهُ.

    سلام بر تو اى فرزند پیامبر (خدا) پروردگار جهانیان* سلام بر تو اى فرزند امیرمؤ منان سلام بر تو اى فرزند فاطمه زهرا* سلام بر تو اى حبیب خدا سلام بر تو اى برگزیده خاص خدا* سلام بر تو اى امین (وحى) خدا سلام بر تو اى حجت خدا سلام بر تو اى نور خدا* سلام بر تو اى راه (مستقیم) خدا سلام بر تو اى بیان (کننده) حکم خدا* سلام بر تو اى یاور دین خدا سلام بر تو اى آقاى پاک (و منزه از هر عیب)* سلام بر تو اى نیکوکردار وفادار سلام بر تو اى قیام کننده (به امر خدا) و امین* سلام بر تو اى داناى به تأویل (قرآن ) سلام بر تو اى راهنماى راه یافته* سلام بر تو اى پاکیزه منزه سلام بر تو اى پرهیزکار پاکدامن* سلام بر تو اى حق سزاوار بدان سلام بر تو اى شهید راست گفتار * سلام بر تو اى ابا محمد حسن بن على و رحمت خدا و برکات او.

    منبع: تسنیم
  • اعمال شب و روز اربعین حسینی

    نشانه مومن پنج چیز است و یکی از آنها زیارت اربعین و قبر سیدالشهدا (ع) است. از این روی در آستانه اربعین حسینی، هرساله عاشقان زیادی اعم از عرب، عجم، مسیحی، یهود و … پای در مسیر عشق می‌گذارند و راهی کربلای معلی می‌شوند.

    پیاده روی اربعین ضمن آداب و نکاتی که به همراه دارد، روز اربعین نیز، دارای اعمال و آدابی است که از زیارت قبور شهدای کربلا، زیارت اربعین آغاز و دیگر اعمال این روز است.

    یکی از این آداب سفر به حرم سیدالشهدا (ع) و ۷۲ شهید کربلاست که روایات بسیاری نیز درباره زیارت قبور شهدا بیان شده است.

    از امام حسن عسکری علیه السلام روایت شده که فرمود: نشانه های مؤمن پنج چیز است:

    بجای آوردن پنجاه و یک رکعت نماز (۱۷ رکعت نماز واجب و ۳۴ رکعت نافله)، زیارت اربعین (امام حسین)، انگشتر به دست راست نهادن، پیشانی را به هنگام سجده بر خاک گذاردن و بسم اللّه الرّحمن الرّحیم را در نماز بلند گفتن.

    زیارت امام حسین(ع) و زیارت اربعین از اعمال حسنه اربعین حسینی عنوان شده‌اند.

    زیارت مخصوصه در روز اربعین

    یکی از مهمترین علل جایگاه ویژه اربعین در میان شیعیان، همین روایت امام حسن عسکری علیه السلام بر فضیلت این روز است که زیارت مخصوص امام حسین علیه السلام در روز اربعین را یکی از نشانه های شیعه بودن مطرح کردند.

    تهذیب: از حضرت ابی محمد حسن بن علی عسکری علیه السّلام، روایت است که فرمود: نشانه‏های مؤمن پنج چیز است: پنجاه و یک رکعت نماز، زیارت اربعین، انگشتری در دست راست کردن، پیشانی به خاک مالیدن، و با صدای بلند بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ* گفتن.

    مأثور از امام و روایت شده چنین‏ کاین پنج خصلت است علامت بمؤمنین‏

    اول نماز پنچه و یک رکعت و دوم‏ انـگـشـتــر عقـیـق نـمـودن یـد یـمـیـن‏

    سـوم بلند گفتن بسم‏ اللَّه‏ صلاه چهـارم بـخـاک بهـر خـــدا سـودن جـبین‏

    پنجم که حق نصیب کند جمله مرد و زن‏ بـوسـیـدن مزار حسـیـــن روز اربـــعـیــن‏

    بخاطر همین بسیاری از شیعیان از اقصا نقاط جهان سعی دارند در اربعین خود را به قبر امامشان در کربلا برسانند و آنهایی هم که شرایط سفر ندارند آرزوی چنین زیارتی در دل دارند.

    ائمه علیهم السلام برای ادامه این مسیر و از یاد نرفتن قیام خونین کربلا این روز را بزرگ شمرده و از اولین زائر حسینی یعنی جابر بن عبدالله انصاری – که در اولین اربعین خود را به قبر شهدای کربلا رساند – تجلیل کردند. و کم کم روایات بسیاری در زمینه ثواب زیارت امام حسین علیه السلام در روزهای خاص و در تمام طول سال نقل شد.

    زیارت وداع اربعین

    سید بن طاووس رحمه اللّه گفته است که من برای زیارت اربعین وداعی یافته‌ام که مخصوص است به این زیارت. باید که بایستی پیش روی ضریح و بگویی:

    السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ، السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ عَلِیٍّ الْمُرْتَضَی وَصِیِّ رَسُولِ اللَّهِ.

    سلام بر تو ای پسر رسول خدا! سلام بر تو ای پسر علی مرتضی جانشین رسول خدا!

    السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ فَاطِمَهَ الزَّهْرَاءِ سَیِّدَهِ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ، السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ الْحَسَنِ الزَّکِیِّ.

    سلام بر تو ای پسر فاطمۀ زهرا سرور زنان جهان! سلام بر تو ای وارث امام حسن پاک!

    السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا حُجَّهَ اللَّهِ فِی أَرْضِهِ وَ شَاهِدَهُ عَلَی خَلْقِهِ.

    سلام بر تو ای حجت خدا در زمین و گواه او بر آفریده‌ها!

    السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ الشَّهِیدَ، السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا مَوْلَایَ وَ ابْنَ مَوْلَایَ

    سلام بر تو ای ابا عبد اللّه شهید! سلام بر تو ای مولای من و پسر مولای من!

    أَشْهَدُ أَنَّکَ أَقَمْتَ الصَّلَاهَ وَ آتَیْتَ الزَّکَاهَ، وَ أَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَیْتَ عَنِ الْمُنْکَرِ

    گواهی می‌دهم که تو نماز را به پا داشتی و زکات دادی و امر به معروف و نهی از منکر کردی

    وَ جَاهَدْتَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ حَتَّی أَتَاکَ الْیَقِینُ، وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ عَلَی بَیِّنَهٍ مِنْ رَبِّکَ أَتَیْتُکَ

    و در راه خدا جهاد نمودی تا این‌که امر یقین تو را فرارسید و نیز گواهی می‌دهم که تو دلیل روشن از سوی پروردگارت داشتی؛ و اگر از دور زیارت کند باید بگوید:

    توجّهت إلیک یَا مَوْلَایَ زَائِراً وَافِداً رَاغِباً مُقِرّاً لَکَ بِالذُّنُوبِ.

    ای مولای من! اکنون من به عنوان زایر، واردشونده، گراینده، اقرارکنندۀ به گناه و گریزان از خطا.

    هَارِباً إِلَیْکَ مِنَ الْخَطَایَا لِتَشْفَعَ لِی عِنْدَ رَبِّکَ.

    به درگاه تو آمده‌ام تا در نزد پروردگارت از من شفاعت کنی.

    یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ حَیّاً وَ مَیِّتاً، فَإِنَّ لَکَ عِنْدَ اللَّهِ مَقَاماً مَعْلُوماً وَ شَفَاعَهً مَقْبُولَهً.

    ای پسر رسول خدا! درود خدا بر تو در حال حیات و مرگ تو، زیرا تو در نزد خدا از مقام معلوم و شفاعت مورد پذیرش برخورداری.

    لَعَنَ اللَّهُ مَنْ ظَلَمَکَ، وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ هتک حَرَمَکَ وَ غَصَبَ حَقَّکَ.

    خداوند کسانی را که به تو ستم نموده‌اند لعنت کند و نیز کسانی را که تو را محروم نموده، حقت را غصب نموداند لعنت کند

    وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ قَتَلَکَ وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ خَذَلَکَ، وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ دَعَوْتَهُ فَلَمْ یُجِبْکَ وَ لَمْ یُعِنْکَ

    و قاتلان تو را لعنت کند و آنان را که دست از یاری تو کشیدند لعنت کند و آنان را که خواندی و به تو پاسخ مثبت ندادند و تو را یاری نکردند لعنت کند

    وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ مَنَعَکَ مِنْ حَرَمِ اللَّهِ وَ حَرَمِ رَسُولِهِ وَ حَرَمِ أَبِیکَ وَ أَخِیکَ

    و نیز کسانی را که از رفتن تو به سوی حرم خدا و حرم رسول خدا و حرم پدر و برادرت جلوگیری کردند لعنت کند

    وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ مَنَعَکَ مِنْ شُرْبِ مَاءِ الْفُرَاتِ لَعْناً کَثِیراً یَتْبَعُ بَعْضُهَا بَعْضاً؛

    و کسانی را که تو را از نوشیدن آب فرات منع کردند بسیار و پی‌درپی لعنت کند.

    اللَّهُمَّ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ عَالِمَ الْغَیْبِ وَ الشَّهَادَهِ.

    خدایا! ای پدیدآورندۀ آسمان‌ها و زمین! دانای پنهان و آشکار!

    أَنْتَ تَحْکُمُ بَیْنَ عِبَادِکَ فِیمَا کَانُوا فِیهِ یَخْتَلِفُونَ، وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ.

    تو بین بندگانت در آنچه اختلاف دارند حکم می‌کنی و زود است آنانی که ظلم کردند بدانند کدامین جایگاه بازگشتشان است.

    اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلْهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنْ زِیَارَتِهِ، وَ ارْزُقْنِیهِ أَبَداً مَا بَقِیتُ وَ حَیِیتُ یَا رَبِّ.

    خدایا این زیارت را آخرین عهدم از زیارت قرار مده و همیشه برایم تا وقتی که باقی و زنده هستم روزی‌ام گردان، ای پروردگار!

    وَ إِنْ مِتُّ فَاحْشُرْنِی فِی زُمْرَتِهِ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ؛

    و اگر مردم مرا در گروه ایشان محشور فرما، ای مهربان‌ترین مهربانان!

    و اگر زیارت آخر روز عاشورا را در این روز نیز بخواند مناسب است و بدان که مشهور آن است که سبب تأکید زیارت آن حضرت در این روز آن است که حضرت امام زین العابدین علیه السّلام با سایر اهل بیت (ع) در این روز بعد از مراجعت از شام به کربلای معلی وارد شدند و سرهای مقدّس شهدا را به بدن‌های ایشان ملحق کردند و این بسیار بعید است.

    از جهات بسیار که ذکر آن‌ها موجب تطویل است؛ و بعضی گفته‌اند در این روز اهل بیت (ع) وارد مدینۀ طیبه شدند و این نیز بسیار بعید است، و بعضی گفته‌اند که شاید حضرت امام زین العابدین (ع) به اعجاز و طیّ الارض، مخفی به کربلا رفته باشد از شام و سرها را به بدن‌ها ملحق کرده باشد و این ممکن است، امّا روایتی در این باب به نظر نرسیده است، بلکه بعضی از روایات منافاتی فی الجمله به این دارد و وجهی که از احادیث ظاهر می‌شود آن است که اوّل کسی که از صحابه حضرت رسالت (ص) به زیارت آن حضرت مشرّف شد، جابر بن عبد اللّه انصاری بود و او در این روز به کربلا رسید و آن حضرت را با شهدا زیارت کرد و، چون جابر از اکابر صحابه بود و اساس این امر عظیم را گذاشت، می‌تواند بود که سبب مزید فضل زیارت آن حضرت در این روز شده باشد و شاید وجوه دیگر داشته باشد که بر ما مخفی باشد و چون فرمود: ه‌اند که در این روز زیارت کنیم، باید کرد و تفحّص سببش ضرور نیست.

    منبع: باشگاه خبرنگاران
  • احکام نماز در سفر اربعین

    به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا ایام زیارت اربعین امام حسین(ع) در این سالیان اخیر تبدیل به پر تردد‌ترین ایام سال شده است چرا که خیل عظیمی از زائران و شیفتگان اباعبدالله(ع) در ایام منتهی به روز اربعین حسینی به زیارت آن حضرت مشرف می‌شوند تا توشه معنوی یک سال بلکه یک عمر خود را فراهم کنند. از این جهت لازم است زائران نسبت به احکام شرعی سفر اطلاعات کافی را داشته باشند تا بهره و ثواب بیشتری از این زیارت معنوی کسب کنند.

    در فقه شیعه، به کسی مسافر گفته می‌شود که بخواهد حداقل هشت فرسخ (بین ۴۰ تا ۴۵ کیلومتر) از وطن خود دور شود. در این حالت مسافر باید روزه خود را شکسته یا نماز خود را شکسته بخواند، یعنی نماز‌های چهار رکعتی را دو رکعتی بخواند. یعنی این احکام برای شخص مسافر به محض رسیدن به حد ترخص مترتب می‌شود. حَدِّ تَرَخُّص مسافتی است که مسافر باید از آنجا به بعد نمازش را شکسته بخواند و می‌تواند روزه خود را افطار کند. بر اساس احادیث این نقطه جایی است که اذان شهر شنیده نشود یا دیوارهای آن دیده نشود.

    درباره نماز شکسته مسافر در قسمتی از  آیه ۱۰۱ نساء می‌خوانیم: وَإِذَا ضَرَبْتُمْ فِی الْأَرْضِ فَلَیْسَ عَلَیْکُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلَاهِ إِنْ خِفْتُمْ أَنْ یَفْتِنَکُمُ الَّذِینَ کَفَرُوا…؛ و چون در زمین سفر کردید، اگر بیم داشتید که آنان که کفر ورزیده‌اند به شما آزار برسانند، گناهی بر شما نیست که نماز را کوتاه کنید». برخی فقها حتی خواندن نافله‌های ظهر و عصر و عشاء را جایز ندانستند.

    در این بین تخصیصی وجود دارد برای کسی که قصد دارد ۱۰ روز به مسافرت برود. بر این اساس مسافری که قصد دارد ۱۰ روز پشت سر هم در یک محل بماند باید نمازهای خود را در آن محل تمام بخواند و روزه اش را اگر در ماه رمضان است بگیرد.

    برخی دیگر از احکام رایج درباره سفر و مسافر را در ادامه می‌خوانید:

    * اگر شخص می‌داند، مسافر است و می‌داند که نماز مسافر، شکسته است، در عین حال نماز را عمداً یا سهواً، تمام خوانده است، نمازش باطل است و باید به صورت شکسته (یعنی دو رکعتی) اعاده کند (دو باره بخواند)، و اگر خارج از وقت متوجه شد، باید به صورت شکسته قضا کند.

    * اگر شخص می‌داند مسافر است، اما نمی‌داند که نماز مسافر شکسته است، اعاده آن واجب نیست، نه در وقت، و نه در خارج از وقت.

    ۳٫اگر شخص، مسافر است و می‌داند حکم مسافر قصر است، اما خصوصیات آن را نمی‌داند، مثلاً نمی‌داند که اگر شغلش سفر باشد، وقتی در وطن ۱۰ روز بماند، باید در سفر اول شکسته بخواند، در این صورت اگر نمازش را تمام خوانده است، باید به صورت شکسته در وقت اعاده و در خارج وقت قضا کند.

    * اگر حکم نماز مسافر را می‌داند، اما نمی‌داند که هشت فرسخ را طی کرده و نمازش را تمام خوانده است، سپس متوجه شود که مسافر بوده و هشت فرسخ را طی کرده است، در این صورت باید نمازش را شکسته در وقت اعاده و در خارج وقت قضا کند.

    * اگر شخص می‌داند که نماز مسافر شکسته است، اما فراموش کرده که خودش مسافر است و به این خیال که در سفر نیست نمازش را تمام خواند، بعد متوجه شد که مسافر است، در این صورت اگر در وقت است، باید نمازش را به صورت شکسته اعاده کند،‌ولی اگر بعد از وقت به یاد آورد که مسافر است، قضا ندارد.

    * کسی که در وطن نمازش را نخوانده است، باید قضای آن را تمام به جا آورد، هر چند در سفر باشد. و کسی که در مسافرت نماز را به جا نیاورده، باید قضای آن را شکسته بخواند، هر چند در وطن خود باشد.

    * اگر کسی نمازش را در وطن به جا نیاورد، تا وقت گذشت و نماز قضا شد، سپس با هواپیما به نقطه‌ای سفر کند که در آنجا هنوز وقت آن نماز باقی است، مثل کسی که نماز صبح او در تهران قضا شده باشد و با هواپیما قبل از طلوع آفتاب به کربلا برسد نماز قضای این شخص به ادا تبدیل می‌شود و باید نماز صبح را در آنجا به قصد ادا به جا آورد.

    * اگر کسی نماز ظهر و عصر را بخواند و بعد با هواپیما به نقطه‌ای برسد که هنوز ظهر نشده است، لازم نیست دوباره نماز ظهر و عصرش را بخواند.

    منبع: تسنیم

     

  • برخی اعمال و وقایع ماه صفر

    ماه صفر دومین ماه قمری پس از محرم است و شیعیان و محبان اهل بیت(ع)، این ماه را از ایام سوگواری می‌دانند. زیرا در ابتدای این ماه خانواده امام حسین(ع) و بازماندگان واقعه کربلا را به صورت اسیری وارد شام کردند و آنان را در فشار روحی و روانی قرار دادند.

    در نامگذاری این ماه دو جهت ذکر شده است، یکی اینکه از “صُفْرَه(زردی) ” گرفته شده، زیرا زمان انتخاب نام، مقارن فصل پاییز و زردی برگ درختان بوده است.
    دلیل دیگر اینکه از “صِفْر(خالی) ” گرفته شده، زیرا مردم پس از پایان ماه‌های حرام، روانه جنگ می‌شدند و شهرها خالی می‌شد.

    برخی اعمالِ ماهِ صفر به شرح زیر است:

    «سیّد بن طاووس» نقل کرده است: در روز سوم ماه صفر، دو رکعت نماز بخوان که در رکعت اوّل سوره «حمد» و سوره «انّا فتحنا» (فتح) و در رکعت دوم سوره «حمد» و سوره «توحید» قرائت شود و پس از سلام نماز، ۱۰۰ بار صلوات بفرست و ۱۰۰ بار آل ابی سفیان را لعنت کن و ۱۰۰ مرتبه استغفار نما و آنگاه حاجت خویش را از خداوند بخواه. (ان‌شاء اللّه به هدف اجابت می‌رسد.)

    در روز اربعین (بیستم ماه صفر) زیارت امام حسین(علیه السلام) مستحبّ و مورد تأکید قرار گرفته است. در روایتی که «شیخ طوسی» از امام حسن عسکری(علیه السلام) نقل کرده، چنین آمده است: نشانه‌های مؤمن پنج چیز است: به جای آوردن ۵۱ رکعت نماز (۱۷ رکعت نماز واجب و ۳۴ رکعت نافله) و زیارت اربعین (امام حسین(علیه السلام)) و انگشتر را بر دستِ راست نهادن، و پیشانی را به هنگام سجده بر خاک گذاردن و بسم الله الرّحمن الرّحیم را در نماز بلند گفتن.

    زیارت مخصوصی برای اربعین نیز از امام صادق(علیه السلام) نقل شده است.

    تقویم ماه صفر

    اوّل ماه صفر
    آغاز جنگ صفین، مطابق نقل مورّخان در سال ۳۷ هجری است. جنگ صفین از سوی امیرمؤمنان(علیه السلام) و لشکریانش، در برابر معاویه و سپاه غارتگر شام، آغاز شد و مدّت ۱۱۰ روز طول کشید و در آستانه شکست لشکر شام، عمرو عاص خدعه‌ای به کار زد و قرآن‌ها را بر سر نیزه کردند و داستان تأسّف بار حکمین پیش آمد.
    همچنین در این روز در سال ۶۱ هجری (بنا بر روایتی) سرِ مبارک حضرت سیّدالشّهدا(علیه السلام) را همراه کاروان اهل بیت(علیهم السلام) وارد شهر شام کردند.

    دوم ماه صفر:
    روز شهادت زید بن علی بن الحسین(علیه السلام) پس از قیام بر ضدّ بنی امیّه در سال ۱۲۰ هجری است، وی به هنگام شهادت ۴۲ سال داشت.

    هفتم ماه صفر:
    بنا بر نقل شیخ مفید و کفعمی، روز شهادت امام حسن مجتبی(علیه السلام) است.
    همچنین ولادت امام کاظم(علیه السلام) طبق روایتی در سال ۱۲۸، در این روز در منطقه «ابواء» (محلّی میان مکّه و مدینه) واقع شده است.
    این روز از جهتی روز حزن و از جهتی روز سرور است.

    بیستم ماه صفر:
    روز اربعین امام حسین(علیه السلام) است، بنابر نقل جمعی از بزرگان مانند شیخ مفید، شیخ طوسی و کفعمی، جابر بن عبداللّه انصاری در این روز برای زیارت امام حسین(علیه السلام) به کربلا آمد و همین روز، روزی است که اهل بیت امام حسین(علیه السلام) طبق روایتی از شام به مدینه آمدند.
    ولی در ارتباط با آمدن اهل بیت حسینی(علیه السلام) در روز اربعین به کربلا میان مورّخان گفت‌وگوست، مرحوم حاج شیخ عبّاس قمی در «منتهی الآمال» از سیّد بن طاووس نقل می‌کند که اهل بیت حرم حسینی(علیه السلام) در مسیر بازگشت به مدینه، نخست به کربلا آمدند و زمانی به آنجا رسیدند که جابربن عبدالله انصاری و گروهی از بنی‌هاشم به زیارت امام حسین و یارانش آمده بودند (و با توجه به اینکه جابر در بیستم صفر به کربلا آمد، بنابراین اهل بیت نیز ورودشان به کربلا همان روز بود.)
    اما مرحوم حاج شیخ عباس قمی با توجه به نقل دیگر مورخان و قرائن و شواهد دیگر، ورود اهل بیت(علیهم السلام) را در بیستم صفر (اربعین حسینی) به کربلا بسیار بعید می‌داند و از شیخ مفید و شیخ طوسی نقل می‌کند که اهل بیت(علیهم السلام) روز بیستم صفر از شام به مدینه مراجعت کردند.

    بیست و هشتم ماه صفر:
    در چنین روزی، در سال یازدهم هجری، رسول گرامی اسلام(ص) وفات یافت و همه مورخان اتّفاق دارند که روز وفات آن حضرت، روز دوشنبه بود و آن حضرت به هنگام وفات ۶۳ سال از عمر مبارکشان می‌گذشت.
    همچنین بنا بر نقل جمعی از علما و مورخان، روز بیست و هشتم صفر سال ۵۰ هجری، روز شهادت امام حسن مجتبی(علیه السلام) است و این روایت بیشتر در میان شیعیان مشهور است تا روایت هفتم ماه صفر.

    روز آخر ماه صفر:
    بنا بر قول «شیخ طبرسی» و «ابن اثیر» آخر ماه صفر سال ۲۰۳ هجری، روز شهادت امام رضا(علیه السلام) است که در سن ۵۵ سالگی، توسط مأمون عباسی مسموم شده و به فیض شهادت نائل آمدند.

    دهه آخر صفر، دهه غم و اندوه

    این ماه نیز یادآورِ فداکاری‌ها و جانبازی‌های امام حسین(علیه السلام) و یارانش می‌باشد، ماه ادامه اسارتِ اهل بیت(علیهم السلام) و ورود آنها (مطابق روایتی) به شام است.
    شام بر اثر خطبه‌های امام سجاد و زینب کبری(علیهما السلام) به کلی دگرگون شد و از همان جا بذرِ انقلاب بر ضد بنی‌امیه پاشیده شد، و در نتیجه همین خطبه‌ها، بنی‌امیه در تمام جهان اسلام رسوا گشت و خطری که از سوی آنان اسلام و قرآن را تهدید می‌کرد، به برکت خون‌های شهیدان و خطابه‌های پیام آورانِ عاشورا، دفع شد.
    علاوه بر این، ماه صفر چنان که گفتیم یادآور ضایعه بزرگ و مصیبت عظمی، یعنی رحلت پیامبر اسلام(ص) و شهادت فرزندانِ گرامیش امام حسن مجتبی و امام علی بن موسی الرّضا(علیهما السلام) است، آمیخته شدنِ خاطره اربعین حسینی با خاطره جانکاهِ این مصایبِ بزرگ، دهه آخر ماه صفر را، دهه اندوه و غم برای پیروان مکتب اهل بیت(علیهم السلام) ساخته است.
    ولی از آن جا که این ایّام ماتم و غم، سبب مروری مجدد، بر تاریخ زندگانی آن بزرگواران و تلاش‌ها، شهامت‌ها و فداکاری‌های آنان است، ماهی است پر از شور و عشق و اخلاص و فداکاری، به همین دلیل، تاریخ نشان داده است که بسیاری از توطئه‌های دشمنانِ اسلام، به برکت شوری که در جلسات و دسته‌جاتِ سوگواریِ آن بزرگواران در این ماه ایجاد شده، درهم شکسته و خنثی گردیده است، که این خود موهبت بزرگی است، و باید همیشه آن را ارج نهاد و از آن پاسداری کرد.

    منبع: پایگاه اطلاع رسانی آیت‌الله مکارم شیرازی.

     

  • با زیارت اربعین دل‌هایمان را به نهضت سیدالشهداء گره می‌زنیم

    اربعین در لغت به معنی چهلم است و در اصطلاح به بیستم صفر ۶۱ هجری قمری، چهلمین روز شهادت امام حسین علیه‌السلام گفته می‌شود. مشهور است که اسیران کربلا روز ۲۰ ماه صفر سال ۶۱ قمری در بازگشت از شام، برای زیارت مدفن امام حسین علیه‌السلام به کربلا بازگشتند. زیارت اربعین یکی از اعمال روز اربعین است. زیارتی که بنابر روایتی از امام حسن عسکری علیه‌السلام یکی از پنج نشانه مومن است. زیارت امام حسین علیه السلام و زیارت اربعین از بهترین اعمال اربعین حسینی عنوان شده‌‌ است.

     

    اعمال روز اربعین

     

    از امام حسن عسکری علیه‌السلام روایت شده که فرمود: «نشانه‌هاى مؤمن پنج چیز است:
    ۱. به جاى آوردن پنجاه و یک رکعت نماز (۱۷ رکعت نماز واجب و ۳۴ رکعت نافله)
    ۲. زیارت اربعین (امام حسین علیه‌السلام)
    ۳. انگشتر به دست راست کردن
    ۴. پیشانى را به هنگام سجده بر خاک گذاشتن
    ۵. بسم اللّه الرّحمن الرّحیم را در نماز بلند گفتن

     

    اعمال روز اربعین

     

    جابربن عبدالله انصاری اولین زائر امام حسین علیه‌السلام در روز اربعین

    بسیاری از شیعیان در روز اربعین خود را از هر جایی به کربلا می‌رسانند و امام‌شان را در این روز زیارت می‌کنند. همچنین در این روز جابر بن عبدالله انصاری به زیارت قبر امام حسین علیه‌السلام رفته است. ابراهیم آیتی در این باره می‌نویسد: «جابر بن عبدالله انصاری بیستم ماه صفر، درست چهل روز بعد از شهادت امام وارد کربلا شد و سنت زیارت اربعین امام را از خود به یادگار گذاشت.» چند روز پس از رسیدن خبر شهادت امام، جابر انصاری بارِ سفر به سوی کربلا بست. پیری و دوری راه و ظلم ستمکارانی همچون یزید و ابن زیاد، مانع سفر جابر نشد. «عطیفه عوفی» شاگرد جابر نیز او را در این سفر همراهی می‌کرد. سید بن طاووس، داستان زیارت جابر و عطیه از کربلا را نقل کرده و زیارتنامه‌ای را که جابر با آن، امام و شهدای کربلا را زیارت کرده، آورده است. نقل شده است که جابر پس از زیارت، روی قبر خم شد و صورت خود را به قبر مالید و چهار رکعت نماز خواند. آن گاه به زیارت قبر علی‌اکبر علیه السلام رفت و آن حضرت را نیز زیارت کرد، بر قبر او بوسه زد و دو رکعت نماز به جا آورد. سپس به زیارت بقیه شهدا رفت و با کلماتی عمیق زیارت‌نامه خواند. در پایان به زیارت حضرت ابوالفضل علیه‌السلام رفت و با جملاتی زیبا آن حضرت را زیارت کرد و دو رکعت نماز خواند.

     

    ائمه علیهم‌السلام برای از یاد نرفتن قیام خونین کربلا روز اربعین را بزرگ شمرده و از اولین زائر حسینی یعنی جابر بن عبدالله انصاری تجلیل کرده و به مرور روایات بسیاری در زمینه ثواب زیارت امام حسین علیه‌السلام در روزهای خاص و در تمام طول سال نقل کردند.

     

    اعمال شب و روز اربعین

    اعمال روز اربعین

    اولین عمل روز اربعین حسینی، زیارت اربعین است که در ابتدای این یادداشت، به ثواب آن اشاره کردیم. متن این زیارت به این صورت است:
    السَّلامُ عَلَی وَلِیِّ اللَّهِ وَ حَبِیبِهِ السَّلامُ عَلَی خَلِیلِ اللَّهِ وَ نَجِیبِهِ السَّلامُ عَلَی صَفِیِّ اللَّهِ وَ ابْنِ صَفِیِّهِ السَّلامُ عَلَی الْحُسَیْنِ الْمَظْلُومِ الشَّهِیدِ السَّلامُ عَلَی أَسِیرِ الْکُرُبَاتِ وَ قَتِیلِ الْعَبَرَاتِ اللَّهُمَّ إِنِّی أَشْهَدُ أَنَّهُ وَلِیُّکَ وَ ابْنُ وَلِیِّکَ وَ صَفِیُّکَ وَ ابْنُ صَفِیِّکَ الْفَائِزُ بِکَرَامَتِکَ أَکْرَمْتَهُ بِالشَّهَادَهِ وَ حَبَوْتَهُ بِالسَّعَادَهِ وَ اجْتَبَیْتَهُ بِطِیبِ الْوِلادَهِ وَ جَعَلْتَهُ سَیِّدا مِنَ السَّادَهِ وَ قَائِدا مِنَ الْقَادَهِ وَ ذَائِدا مِنَ الذَّادَهِ وَ أَعْطَیْتَهُ مَوَارِیثَ الْأَنْبِیَاءِ وَ جَعَلْتَهُ حُجَّهً عَلَی خَلْقِکَ مِنَ الْأَوْصِیَاءِ فَأَعْذَرَ فِی الدُّعَاءِ وَ مَنَحَ النُّصْحَ وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فِیکَ لِیَسْتَنْقِذَ عِبَادَکَ مِنَ الْجَهَالَهِ وَ حَیْرَهِ الضَّلالَهِ وَ قَدْ تَوَازَرَ عَلَیْهِ مَنْ غَرَّتْهُ الدُّنْیَا وَ بَاعَ حَظَّهُ بِالْأَرْذَلِ الْأَدْنَی وَ شَرَی آخِرَتَهُ بِالثَّمَنِ الْأَوْکَسِ وَ تَغَطْرَسَ وَ تَرَدَّی فِی هَوَاهُ وَ أَسْخَطَکَ وَ أَسْخَطَ نَبِیَّکَ.

    سلام بر ولیّ خدا و حبیبش، سلام بر دوست خدا و نجیبش، سلام بر بنده برگزیده خدا و فرزند برگزیده‌اش، سلام بر حسین مظلوم شهید، سلام بر آن دچار گرفتاری‌ها و کشته اشک‌ها، خدایا من گواهی می‌دهم که حسین ولیّ تو و فرزند ولیّ تو و فرزند برگزیده توست حسینی که به کرامتت رسیده، او را به شهادت گرامی داشتی و به خوشبختی اختصاص‌اش دادی و به پاکی ولادت برگزیدی و او را آقایی از آقایان و پیشروی از پیشرویان و مدافعی از مدافعان حق قرار دادی و میراث‌های پیامبران را به او عطا فرمودی و او را از میان جانشینان حجّت بر بندگانت قرار دادی و در دعوتش جای عذری باقی نگذاشت و از خیرخواهی دریغ نورزید و جانش را در راه تو بذل کرد، تا بندگانت را از جهالت و سرگردانی گمراهی برهاند، در حالی که بر علیه او به کمک هم برخاستند، کسانی که دنیا مغرورشان کرد و بهره واقعی خود را به فرومایه‌ترین و پست‌ترین چیز فروختند و آخرت‌شان را به کمترین بها به گردونه فروش گذاشتند، تکبّر کردند و خود را در دامن هوای نفس انداختند، تو را و پیامبرت را به خشم آوردند.

     

    اعمال شب و روز اربعین

    دومین عملی که از سید بن طاووس نقل شده است: زیارت وداع اربعین است. برای خواندن زیارت باید رو به ضریح بایستید و بگویید:

    السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ، السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ عَلِیٍّ الْمُرْتَضَى وَصِیِّ رَسُولِ اللَّهِ. السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ فَاطِمَهَ الزَّهْرَاءِ سَیِّدَهِ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ، السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ الْحَسَنِ الزَّکِیِّ. السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا حُجَّهَ اللَّهِ فِی أَرْضِهِ وَ شَاهِدَهُ عَلَى خَلْقِهِ. السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ الشَّهِیدَ، السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا مَوْلَایَ وَ ابْنَ مَوْلَایَ أَشْهَدُ أَنَّکَ أَقَمْتَ الصَّلَاهَ وَ آتَیْتَ الزَّکَاهَ، وَ أَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَیْتَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ جَاهَدْتَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ حَتَّى أَتَاکَ الْیَقِینُ، وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ عَلَى بَیِّنَهٍ مِنْ رَبِّکَ أَتَیْتُکَ توجّهت إلیک یَا مَوْلَایَ زَائِراً وَافِداً رَاغِباً مُقِرّاً لَکَ بِالذُّنُوبِ. هَارِباً إِلَیْکَ مِنَ الْخَطَایَا لِتَشْفَعَ لِی عِنْدَ رَبِّکَ. یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْکَ حَیّاً وَ مَیِّتاً، فَإِنَّ لَکَ عِنْدَ اللَّهِ مَقَاماً مَعْلُوماً وَ شَفَاعَهً مَقْبُولَهً. لَعَنَ اللَّهُ مَنْ ظَلَمَکَ، وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ هتک حَرَمَکَ وَ غَصَبَ حَقَّکَ. وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ قَتَلَکَ وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ خَذَلَکَ، وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ دَعَوْتَهُ فَلَمْ یُجِبْکَ وَ لَمْ یُعِنْکَ وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ مَنَعَکَ مِنْ حَرَمِ اللَّهِ وَ حَرَمِ رَسُولِهِ وَ حَرَمِ أَبِیکَ وَ أَخِیکَ وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ مَنَعَکَ مِنْ شُرْبِ مَاءِ الْفُرَاتِ لَعْناً کَثِیراً یَتْبَعُ بَعْضُهَا بَعْضاً؛ اللَّهُمَّ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ عَالِمَ الْغَیْبِ وَ الشَّهَادَهِ. أَنْتَ تَحْکُمُ بَیْنَ عِبَادِکَ فِیمَا کَانُوا فِیهِ یَخْتَلِفُونَ، وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ. اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلْهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنْ زِیَارَتِهِ، وَ ارْزُقْنِیهِ أَبَداً مَا بَقِیتُ وَ حَیِیتُ یَا رَبِّ. وَ إِنْ مِتُّ فَاحْشُرْنِی فِی زُمْرَتِهِ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ؛

    سلام بر تو اى پسر رسول خدا! سلام بر تو اى پسر على مرتضى جانشین رسول خدا! سلام بر تو اى پسر فاطمۀ زهرا سرور زنان جهان! سلام بر تو اى وارث امام حسن پاک! سلام بر تو اى حجت خدا در زمین و گواه او بر آفریده‌ها! سلام بر تو اى اباعبداللّه شهید! سلام بر تو اى مولاى من و پسر مولاى من! گواهى مى‌دهم که تو نماز را به پا داشتى و زکات دادى و امر به معروف و نهى از منکر کردى و در راه خدا جهاد نمودى تا این‌که امر یقین تو را فرارسید و نیز گواهى مى‌دهم که تو دلیل روشن از سوى پروردگارت داشتى.

    اگر از دور حضرت را زیارت می‌کنید، باید بگویید: اى مولاى من! اکنون من به عنوان زائر، واردشونده، گراینده، اقرارکنندۀ به گناه و گریزان از خطا. به درگاه تو آمده‌ام تا در نزد پروردگارت از من شفاعت کنى. اى پسر رسول خدا! درود خدا بر تو در حال حیات و مرگ تو، زیرا تو در نزد خدا از مقام معلوم و شفاعت مورد پذیرش برخوردارى. خداوند کسانى را که به تو ستم نموده‌اند، لعنت کند و نیز کسانى را که تو را محروم نموده، حقت را غصب نموداند، لعنت کند و قاتلان تو را لعنت کند و آنان را که دست از یارى تو کشیدند، لعنت کند و آنان را که خواندى و به تو پاسخ مثبت ندادند و تو را یارى نکردند، لعنت کند و نیز کسانى را که از رفتن تو به سوى حرم خدا و حرم رسول خدا و حرم پدر و برادرت جلوگیرى کردند، لعنت کند و کسانى را که تو را از نوشیدن آب فرات منع کردند، بسیار و پى‌درپى لعنت کند. خدایا! اى پدیدآورندۀ آسمان‌ها و زمین! داناى پنهان و آشکار! تو بین بندگانت در آنچه اختلاف دارند، حکم مى‌کنى و زود است آنانى که ظلم کردند، بدانند کدامین جایگاه بازگشتشان است. خدایا این زیارت را آخرین عهدم از زیارت قرار مده و همیشه برایم تا وقتى که باقى و زنده هستم روزى‌ام گردان، اى پروردگار! و اگر مردم مرا در گروه ایشان محشور فرما، اى مهربان‌ترین مهربانان!

     

    زیارت و اعمال شب و روز اربعین حسینی

     

    سوم اینکه: خواندن زیارت آخر روز عاشورا، در این روز توصیه شده است. سبب تأکید زیارت آن حضرت در این روز آن است که حضرت امام زین‌العابدین علیه‌السّلام با سایر اهل بیت علیه‌السلام در این روز بعد از مراجعت از شام به کربلاى معلى وارد شدند و سرهاى مقدّس شهدا را به بدن‌هاى ایشان ملحق کردند، البته این بسیار بعید است.

     

    بعضى روایت کرده‌اند که در این روز اهل بیت علیه‌السلام وارد مدینه شدند، البته این هم بسیار بعید است. بعضى نیز گفته‌اند که شاید امام زین‌العابدین علیه‌السلام با طىّ الارض، پنهانی به کربلا رفته‌اند و سر‌ها را به بدن‌ها ملحق کرده‌اند، البته احتمال چنین چیزی کم است. در هر حال آنچه مشخص است؛ اوّل کسى که از صحابه حضرت به زیارت آن حضرت مشرّف شد، جابر بن عبد‌اللّه انصارى بود و او در این روز به کربلا رسید و آن حضرت و شهدای کربلا را زیارت کرد.

    منبع: فردانیوز

     

  • اعمال سه شنبه ۱۰ مهرماه ۱۳۹۷(۲۲محرم)

    سه شنبه ۱۰ مهر ۱۳۹۷هجری شمسی
    مصادف با ۲۲ محرم ۱۴۴۰ هجری قمری
    اعمال این روز تقدیم به مولایمان امام حسین علیه السلام و یاران باوفای ایشان
    ۱٫به نیت سلامتی پدر مهربان ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف صدق بدهیم.
    ۲٫زیارت عاشورا بخوانیم.
    ۳٫دعای روز سه شنبه:الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ الْحَمْدُ حَقُّهُ کَمَا یَسْتَحِقُّهُ حَمْداً کَثِیراً وَ أَعُوذُ بِهِ مِنْ شَرِّ نَفْسِی إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَهٌ بِالسُّوءِ إِلا مَا رَحِمَ رَبِّی وَ أَعُوذُ بِهِ مِنْ شَرِّ الشَّیْطَانِ الَّذِی یَزِیدُنِی ذَنْباً إِلَى ذَنْبِی وَ أَحْتَرِزُ بِهِ مِنْ کُلِّ جَبَّارٍ فَاجِرٍ وَ سُلْطَانٍ جَائِرٍ وَ عَدُوٍّ قَاهِرٍ اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی مِنْ جُنْدِکَ فَإِنَّ جُنْدَکَ هُمُ الْغَالِبُونَ وَ اجْعَلْنِی مِنْ حِزْبِکَ فَإِنَّ حِزْبَکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ، وَ اجْعَلْنِی مِنْ أَوْلِیَائِکَ فَإِنَّ أَوْلِیَاءَکَ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ اللَّهُمَّ أَصْلِحْ لِی دِینِی فَإِنَّهُ عِصْمَهُ أَمْرِی وَ أَصْلِحْ لِی آخِرَتِی فَإِنَّهَا دَارُ مَقَرِّی وَ إِلَیْهَا مِنْ مُجَاوَرَهِ اللِّئَامِ مَفَرِّی وَ اجْعَلِ الْحَیَاهَ زِیَادَهً لِی فِی کُلِّ خَیْرٍ وَ الْوَفَاهَ رَاحَهً لِی مِنْ کُلِّ شَرٍ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ خَاتَمِ النَّبِیِّینَ ،وتَمَامِ عِدَّهِ الْمُرْسَلِینَ وَ عَلَى آلِهِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ وَ أَصْحَابِهِ الْمُنْتَجَبِینَ وَ هَبْ لِی فِی الثُّلَثَاءِ ثَلاثاً لا تَدَعْ لِی ذَنْباً إِلا غَفَرْتَهُ وَ لا غَمّاً إِلا أَذْهَبْتَهُ وَ لا عَدُوّاً إِلّا دَفَعْتَهُ بِبِسْمِ اللَّهِ خَیْرِ الْأَسْمَاءِ بِسْمِ اللَّهِ رَبِّ الْأَرْضِ وَ السَّمَاءِ أَسْتَدْفِعُ کُلَّ مَکْرُوهٍ أَوَّلُهُ سَخَطُهُ وَ أَسْتَجْلِبُ کُلَّ مَحْبُوبٍ أَوَّلُهُ رِضَاهُ فَاخْتِمْ لِی مِنْکَ بِالْغُفْرَانِ یَا وَلِیَّ الْإِحْسَانِ.
    ۴٫ در کتاب کشف و الغمّه و امالى شیخ طوسى، به سند معتبر روایت شده: رسول خدا صلى اللّه علیه و آله فرمود: هرکه هر روز صد مرتبه بگوید:
    لَا اِلَهَ اِلاَّ اللّهُ المَلِکُ الحَقُّ المُبیِنُ
    از فقر و وحشت قبر امان یابد، و توانگى به او روى آورد، و درهاى بهشت به رویش گشوده شود. و در کتاب امالى لَا اِلَهَ اِلاَّ اللّهُ الحَقُّ المُبیِنُ آمده است، و در کتاب ثواب الاعمال و محاسن برقى بجاى صد مرتبه، سى مرتبه روایت کرده اند.
    ۵٫از ابن بابویه روایت شده بعد از تسبیح حضرت فاطمه علیها السّلام بگوییم:اَللًّهُمَّ أَنْتَ الْسَّلامُ وَ مِنْکَ الْسَّلامُ وَ لَکَ الْسَّلامُ وَ إِلَیْکَ یَعُودُ الْسَّلامُ سُبْحانَ رَبِّکَ رَبِّ الْعِزَّهِ عَمّا یَصِفُونَ وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلینَ وَ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعالَمینَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا النَّبِىُّ وَ رَحْمَهُ اللّهِ وَ بَرَکاتُهُ السَّلامُ عَلَى الأَئِمَّهِ الْهادینَ الْمَهْدِیّینَ اَلسَّلامُ عَلى جَمیعِ أَنْبِیاَّءِ اللّهِ وَ رُسُلِهِ وَ مَلاَّئِکَتِهِ اَلسَّلامُ عَلَیْنا وَ عَلى عِبادِ اللّهِ الْصّالِحینَ اَلسَّلامُ عَلى عَلِىٍّ اَمیرِ الْمُؤْمِنینَ،اَلسَّلامُ عَلَى الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ سَیِّدَىْ شَبابِ أَهْلِ الْجَنَّهِ أَجْمَعینَ اَلسَّلامُ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ زَیْنِ الْعابِدینَ اَلسَّلامُ عَلى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِىٍّ باقِرِ عِلْمِ النَّبِیّینَ اَلسَّلامُ عَلى جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصّادِقِ اَلسَّلام عَلى مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ الْکاظِمِ اَلسَّلامُ عَلى عَلِىِّ بْنِ مُوسَى الرِّضا اَلسَّلامُ عَلى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِىٍّ الْجَوادِ اَلسَّلامُ عَلى عَلِىٍّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْهادى اَلسَّلامُ عَلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِی الزَّکِىِّ الْعَسْکَرِىِّ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُجَّهِ بْنِ الْحَسَنِ الْقاَّئِمِ الْمَهْدِىِّ صَلَواتُ اللّهِ عَلَیْهِمْ اَجْمَعینَ.سپس هر حاجت که داریم از خدا بخواهیم.

  • اعمال دوشنبه ۹ مهرماه ۱۳۹۷(۲۱محرم)

    دوشنبه ۹ مهر ۱۳۹۷هجری شمسی
    مصادف با ۲۱ محرم ۱۴۴۰ هجری قمری
    اعمال این روز تقدیم به مولایمان امام حسین علیه السلام و یاران باوفای ایشان
    ۱٫به نیت سلامتی پدر مهربان ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف صدق بدهیم.
    ۲٫زیارت عاشورا بخوانیم .
    ۳٫پس از هر نماز بگوییم:رَضیتُ بِاللّهِ رَبّاً وبِالاِسْلامِ دیناً وَ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وآلِهِ نَبِیّاً وَ بِعَلِىٍّ اِماماً وَ بِالْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ وَ عَلِىٍّ وَ مُحَمَّدٍ وَ جَعْفَرٍ وَ مُوسى وَ عَلِىٍّ وَ مُحَمَّدٍ وَ عَلِىٍّ وَ الْحَسَنِ وَ الْخَلَفِ الصّالِحِ عَلَیْهِمُ السَّلامُ اَئِمَّهً وَ سادَهً وَ قادَهً بِهِمْ أَتَوَلّى وَ مِنْ أَعْدائِهِمْ أَتَبَرَّءُ پس سه مرتبه بگو: اَللًّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ الْعَفْوَ وَالْعافِیَهَ وَ الْمُعافاهَ فِى الدُّنْیا وَ الاْخِرَهِ.
    ۴٫دعای یستشیر:سیّد ابن طاووس در کتاب «مهج الدعوات» از امیر المؤمنین علیه السّلام نقل کرده: حضرت رسول صلى اللّه علیه و آله این دعا را به من تعلیم داد و امر فرمود آن را درهرحال و براى هر سختى و آسانى بخوانم و نیز آن را به جانشین خود تعلیم دهم و خواندن این دعا را ترک نگویم تا حق تعالى را ملاقات کنم و نیز فرمود: یا على این دعا را هر صبح و هر شام بخوان زیرا که گنجى از گنجهاى عرش الهى است:
    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ،الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لا إِلَهَ إِلا هُوَ الْمَلِکُ الْحَقُّ الْمُبِینُ الْمُدَبِّرُ بِلا وَزِیرٍ…(مفاتیح الجنان)
    ۵٫زیارت امام حسن و امام حسین علیهما السلام در روز دوشنبه:
    الف.زیارت امام حسن (ع): السَّلامُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ رَسُولِ رَبِّ الْعَالَمِینَ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ فَاطِمَهَ الزَّهْرَاءِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا حَبِیبَ اللَّهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا صِفْوَهَ اللَّهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا أَمِینَ اللَّهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا حُجَّهَ اللَّهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا نُورَ اللَّهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا صِرَاطَ اللَّهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا بَیَانَ حُکْمِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا نَاصِرَ دِینِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا السَّیِّدُ الزَّکِیُّ السَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْبَرُّ الْوَفِیُّ السَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْقَائِمُ الْأَمِینُ السَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْعَالِمُ بِالتَّأْوِیلِ السَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْهَادِی الْمَهْدِیُّ السَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الطَّاهِرُ الزَّکِیُّ السَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا التَّقِیُّ النَّقِیُّ السَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْحَقُّ الْحَقِیقُ السَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الشَّهِیدُ الصِّدِّیقُ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا أَبَا مُحَمَّدٍ الْحَسَنَ بْنَ عَلِیٍّ وَ رَحْمَهُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ.
    ب.زیارت امام حسین(ع):السَّلامُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ سَیِّدَهِ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ أَشْهَدُ أَنَّکَ أَقَمْتَ الصَّلاهَ وَ آتَیْتَ الزَّکَاهَ وَ أَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَیْتَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ عَبَدْتَ اللَّهَ مُخْلِصاً وَ جَاهَدْتَ فِی اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ حَتَّى أَتَاکَ الْیَقِینُ فَعَلَیْکَ السَّلامُ مِنِّی مَا بَقِیتُ وَ بَقِیَ اللَّیْلُ وَ النَّهَارُ وَ عَلَى آلِ بَیْتِکَ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ.
    أَنَا یَا مَوْلایَ مَوْلًى لَکَ وَ لِآلِ بَیْتِکَ سِلْمٌ لِمَنْ سَالَمَکُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَکُمْ مُؤْمِنٌ بِسِرِّکُمْ وَ جَهْرِکُمْ وَ ظَاهِرِکُمْ وَ بَاطِنِکُمْ لَعَنَ اللَّهُ أَعْدَاءَکُمْ مِنَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ وَ أَنَا أَبْرَأُ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى مِنْهُمْ یَا مَوْلایَ یَا أَبَا مُحَمَّدٍ یَا مَوْلایَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ هَذَا یَوْمُ الْإِثْنَیْنِ وَ هُوَ یَوْمُکُمَا وَ بِاسْمِکُمَا وَ أَنَا فِیهِ ضَیْفُکُمَا فَأَضِیفَانِی وَ أَحْسِنَا ضِیَافَتِی فَنِعْمَ مَنِ اسْتُضِیفَ بِهِ أَنْتُمَا وَ أَنَا فِیهِ مِنْ جِوَارِکُمَا فَأَجِیرَانِی فَإِنَّکُمَا مَأْمُورَانِ بِالضِّیَافَهِ وَ الْإِجَارَهِ فَصَلَّى اللَّهُ عَلَیْکُمَا وَ آلِکُمَا الطَّیِّبِینَ.

بستن