اهل‌بیت (ع)

احادیث ناب در باب عزای سیدالشهدا علیه السلام

شهادت امام حسين عليه‌السلام يک داغ سوزاني است در دل مؤمنين که هرگز به سردي نمي‌گرايد(و هرگز از بين نخواهد رفت). (جامع‌احاديث‌ الشيعه، ج ١٢، ص ٥٥٦)

داروخانه آنلاین داروپلاس

احادیث ناب در باب عزای سیدالشهدا علیه السلام

إنّ لِقَتلِ الحُسینِ حَرارَهً فی‌ قُلوبِ المُؤمِنینَ لاتَبرُدُ اَبَداً.

شهادت امام حسین علیه‌السلام یک داغ سوزانی است در دل مؤمنین که هرگز به سردی نمی‌گراید(و هرگز از بین نخواهد رفت). (جامع‌احادیث‌ الشیعه، ج ١٢، ص ۵۵۶)

١- «پیامبرگرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:
إنّ لِقَتلِ الحُسینِ حَرارَهً فی‌ قُلوبِ المُؤمِنینَ لاتَبرُدُ اَبَداً.
شهادت امام حسین علیه‌السلام یک داغ سوزانی است در دل مؤمنین که هرگز به سردی نمی‌گراید (و هرگز از بین نخواهد رفت). (جامع‌احادیث‌ الشیعه، ج ١٢، ص ۵۵۶)

٢ـ «امام حسین علیه‌السلام»:
ما أَهَونَ الموتَ علی سبیلِ العِزِّ و اِحیاءِ الحَقِّ.
به راستی که مردن در راه عزّت و شرف و احیای حق، چقدر سهل و آسان است. (اعیان‌الشیعه، ج ١، ص ۵٨١)

٣ـ «امام حسین علیه‌السلام»:
یزید رجلٌ فاسقٌ شاربُ الخمرِقاتلُ النَّفسِ المُحتَرَمهِ مُعْلِنٌ بِالفسقِ، و مِثلی لایُبایِعُ مَثلَه.
یزید مردی پلید و تبهکار، مشروب‌خوار، آدمکش و جنایتکار و فسق و فجور او علنی و آشکار است. همانند من هرگز به همانند او دست بیعت نخواهد دارد. (بحار، ج ۴۴، ص ٣٢۵)

۴ـ «امام حسین علیه‌السلام»:
و اللهِ لَو لَم یَکُن فی‌الدّنیا مَلجأٌ وَ لاَمأویً لَما بایعتُ یزیدَبنَ مُعاویه.
به خدا قسم اگر در دنیا هیچ پناهگاه و محل سُکنایی هم برایم نباشد هرگز با یزید بن معاویه بیعت نخواهم کرد. (ارشاد مفید، ص ٢٠٢)

۵ـ «امام حسین علیه‌السلام»:
إنّی لا أعلمُ أصحاباً أوفی و لا خیراً مِن اَصحابی.
من یارانی بهتر و باوفاتر از اصحاب و یاران خودم سراغ ندارم. (منتهی‌الآمال، ج ١، ص ٢۴۶)

۶ـ «امام حسین علیه‌السلام»:
لَیسَ الموتُ فی‌ سبیلِ العِزِّ اِلاّ حیاهً خالدهً وَ لَیستِ الحیوهُ مَع الذُّلِّ اِلاَّ المَوتَ الّذی لاحیوهَ مَعه!
مرگ در راه عزت و شَرَف جز یک حیات جاودانی نیست و زندگی تؤأم با ذلّت و پَستی چیزی جز مرگ و فقدان حیات نیست! (ادب الحسین(ع)، ص ١۵٩)

٧ـ «امام حسین علیه‌السلام»:
اَنَا قتیلُ العَبْرَهِ، لایَذکُرُنی مؤمنٌ اِلاّ بکی.
من کشته اشک و گریه‌ام، هیچ مؤمنی نیست که مرا یاد کند جز اینکه (به یاد مصیبت‌های من) اشک او جاری می‌گردد. (بحار، ج ۴۴، ص ٢٧٩)

٨ ـ «امام زین‌العابدین علیه‌السلام»:
أَیُّما مؤمنٍ دَمعَت عَیناهُ لِقَتْلِ الحُسینِ عَلَیه السّلامُ وَ مَنْ مَعَهُ حَتّی یَسیلَ علی خَدَّیهِ بَوَّأَهُ اللهُ فی‌الجَنّهِ غُرَفاً.
هر مؤمنی که برای شهادت امام حسین(ع) و یاران شهیدش گریه کند و اشک او بر گونه‌هایش جاری گردد خداوند درجات رفیعه و مقامات عالیه بهشت از آنِ او خواهد ساخت. (بحار، ج ١٠٠، ص ٩۴)

٩ـ «امام زین‌العابدین علیه‌السلام»:
لایومَ کَیَومِ الحسینِ علیه‌السلام، اِزْدَلَفَ اِلَیه ثلاثونَ اَلفَ رَجُلٍ یزَعمونَ أنَّهم مِن هذِهِ الأُمَّهِ، کُلٌّ یتقرَّبُ الَی اللهِ عزَّوجلَّ بِدَمِه!
هیچ روزی مانند روز فاجعه و مصیبت امام حسین‌(ع) نیست، سی هزار مردِ (جنگجو) که همه ادعای مسلمانی می‌کردند پیرامون او را گرفتند و هر یک برای ریختن خون حضرتش به خدای متعال تقرّب می‌جستند! (بحار، ج ٢٢، ص ٢٧۴)

١٠ـ «پیامبرگرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:
إنّ حَولَ قَبرِ وَلَدِی الحُسینِ اَربعهُ آلافِ مَلَکٍ شَعْثاً غُبْراً یَبکونَ عَلَیهِ اِلی یَومِ القیامه.
پیرامون قبر فرزندم حسین(ع) همواره چهار هزار فرشته‌ی ژولیده و غُبارآلود هستند که تا روز قیامت برای او گریه می‌کنند. (احقاق‌الحق، ج ١١، ص ٢٨٧)

١١ـ «پیامبرگرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:
تَبکی الملائِکهُ وَالسَّبْعُ الشِّدادُ لِمَوتِهِ وَ یبَکیهِ کُلُّ شَیءٍ حتَّی الطَّیرِ فی‌ جوِّ السّماء وَ الحیتانِ فی جَوفِ الماء.
فرشتگان و آسمان‌های هفتگانه‌ی باعظمت و همه چیز حتی پرندگان در فضا و ماهیان در درون آب برای شهادت امام حسین(ع) گریه می‌کنند. (بحار، ج ۴۴، ص ١۴٨)

١٢ـ «امام محمدباقر علیه‌السلام»:
لَقَدْ قُتِل بِالسَّیفِ وَ بِالحِجارَهِ وَ بِالخَشَبِ و بِالعَصَا وَ لَقَد أَوْطَئُوهُ الخَیلَ بَعدَ ذلِکَ.
امام حسین(علیه‌السلام) را با شمشیر و هم با سنگ و (حتّی) با چوب و عصا به شهادت رسانیدند. سپس بدن او را زیر اسب‌ها لگدکوب نمودند. (سوگنامه‌ آل‌محمد، ص ٣۶٩)

١٣ـ «امام علی‌بن‌موسی‌الرضا علیه‌السلام»:
إنْ کُنتَ باکیاً لِشَیءٍ فَابْکِ لِلحُسینِ بنِ علیٍّ عَلیهماالسلام فَاِنَّهُ ذُبِحَ کما یُذبَحُ الکَبْشُ.
اگر خواستی برای چیزی گریه کنی برای امام حسین(ع) گریه کن که او را مانند گوسفند ذبح کردند و سرش را از بدن جدا نمودند. (الخصائص‌الحسینیه، ص ١٣٧)

١۴ـ «امام علی‌بن‌موسی‌الرضا علیه‌السلام»:
فَعَلی مِثلِ الحُسینِ فَلیَبکِ الباکُونَ فَإنَّ البُکاءَ عَلَیهِ یَحُطُّ الذُّنُوبَ العِظامَ.
گریه‌کنندگان باید برای اینچنین حسین گریه کنند، گریه بر حسین(ع) گناهان عظیم و بزرگ را پاک و منهدم می‌کند. (بحار، ج ۴۴، ص ٢٨۴)

١۵ـ «پیامبرگرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:
اذا کانَ یومُ القیامهِ، فَکُلُّ مَن بَکی عَلی مَصائِبِ الحُسینِ علیه‌السلام أَخَدْنا بِیَدِهِ وَ أَدخَلناهُ الجَنَّه.
در روز قیامت هر کس که بر مصیبت‌های امام حسین علیه‌السلام گریه کرده دست او را می‌گیریم و وارد بهشت می‌نمائیم. (الخصائص‌الحسینیه، ص ١۴٢)

١۶ـ «امام جعفرصادق علیه‌السلام»:
وکّلَ اللهُ بِالحُسینِ عَلیه‌السَلام سَبعینَ الفَ مَلَکٍ یُصلُّونَ عَلَیه کُلَّ یَومٍ شُعْثٍ غُبْرٍ وَ یدعونَ لِمَن‌ زارَهُ.
خداوند هفتاد هزار فرشته‌ی ژولیده و غبارآلود بر مرقد امام حسین علیه‌السلام ملازم کرده که هر روز بر حضرتش درود می‌فرستند و بر زائرانش دعا و نیایش می‌نمایند. (ثواب‌الاعمال، ص ١٩٨)

١٧ـ «امام محمدباقر علیه‌السلام»:
اِنَّ اللهَ تعالی عَوَّضَ الحسینَ عَلیه‌السلام مِن قَتلهِ أَنْ جَعَلَ إلامامهَ فی ذُرِّیَّتِه وَالشِّفاءَ فی تُربَتِهِ و اِجابَهَ الدُّعاءِ عِندَ قَبره.
خداوند متعال در برابر شهادت امام حسین(ع) سه چیز به او مرحمت فرمود: امامت را در نسل او، و شفا را در تربت او، و اجابت دعا را در کنار مرقدش قرار داد. (بحار، ج ۴۴، ص ٢٢١)

١٨ـ «امام جعفرصادق علیه‌السلام»:
مَن زارَالحُسینَ بْنَ علیٍّ صلوات الله عَلیه عارِفاً بِحَقِّه کانَ کَمَن زارَاللهَ فی‌ عَرشِه.
هر کس امام حسین(ع) را با معرفت زیارت کند مانند کسی است که خدا را در عرش خود زیارت کرده است. (بحار، ج ١٠١، ص ٧٧)

١٩ـ «حضرت مهدی(عج)»
لَئِنْ أَخَّرَتْنیِ آلدُّهورُ وَ عاقَنی عَنْ نَضرِکَ ‌المَقدور… فَلَأَنْدُبَنَّکَ صَباحاً وَ مَساءً ولَأَبْکِیَنَّ عَلَیکَ بَدَلَ الدُّموُعِ دَماً.
(ای جد بزرگوار یا اباعبدالله) اگر زمانه مرا (از محضرت) به تأخیر انداخته و مقدرات الهی مرا از نصرت و یاریت بازداشته، به خدا قَسم که صبح و شام برایت ندبه و نوحه می‌کنم و اگر اشک چشمم خشک شود، به جای آن برایت خون گریه می‌کنم. (بحار، ج ٩٨، ٢۶٩)

٢٠ـ «حضرت مهدی(عج)»:
اَلسّلامُ عَلی المُغَسَّلِ بِدَمِ الجِراحِ، اَلسّلامُ علَی الشَّیبِ الخَضیبِ، اَلسّلامُ علَی الخدِّ التَّریبِ، السلام علیَ ‌البَدنِ السَّلیبِ… السلامُ علیَ الرَّأسِ المَرفوع.
سلام بر آن بدنی که با خون جراحت‌هایش غسل داده شده، سلام بر آن محاسنی که با خونش خضاب شده، سلام بر آن صورتی که به خاک افتاده، سلام بر آن بدن که عریان و غارت شده، سلام بر آن سری که بالای نیزه رفته. (الحوادث والوقایع، ج ٣، ص ٣٠١ـ٣٠۵)

٢١ـ «امام حسین علیه‌السلام»:
مَنْ دَمَعَت عَیناهُ فینا قَطرهً بَوَّأَهُ اللهُ عزَّوجلَّ الجَنَّه.
هر کس یک قطره اشک بر مصیبت‌های ما بریزد خداوند متعال جایگاه او را بهشت قرار خواهد داد. (احقاق‌الحق، ج ۵، ص ۵٢٣)

٢٢ـ «امام علی‌بن‌موسی‌الرضا علیه‌السلام»:
مَن کانَ یَومُ عاشورا یَومَ مُصیبَتِهِ و حُزنِهِ وَ بُکائِهِ یَجعَلُ اللهُ عزَّوجلَّ یَومَ القیامَهِ یَومَ فَرَحِهِ وَ سُرُورِه.
هر کس روز عاشورا را روز مصیبت و اندوه و گریه خود قرار دهد خداوند متعال روز قیامت را روز شادی و خوشحالی او قرار خواهد داد. (علل‌الشرایع، ج ١، ص ٢٢٧)

٢٣ـ «امام جعفرصادق علیه‌السلام»:
مَن تَرَکَ السَّعیَ فی حوائِجِه یَومَ عاشورا قَضَی اللهُ لَهُ حَوائِجَ الدُّنیا وَ الآخِره.
هر کس در روز عاشورا دست از کار و مایحتاج خود بردارد، خداوند حاجت‌های دنیا و آخرت او را برآورده می‌کند. (علل‌الشرایع، ج ١، ٨٧)

٢۴ـ «امام جعفرصادق علیه‌السلام»:
مَن زارَ قَبرَ الحُسینِ علیه‌السلام یَومَ عاشورا کانَ کَمَن تَشحَّطَ بِدَمِهِ بَینَ یَدَیه.
هر کس در روز عاشورا مرقد مطهر امام حسین(ع) را زیارت کند، مانند کسی است که در روز شهادت،‌ در پیشاپیش حضرتش به خون خود غلطیده باشد. (مزار شیخ مفید، ص ۵٢)

٢۵ـ «امام علی‌بن‌موسی‌الرضا علیه‌السلام»:
إنَّ ایّامَ زائِرِالحُسینِ علیه‌السلام لاتُعَدُّ مِن آجالِهم.
ایام زیارتی زائران امام حسین علیه‌السلام از عمرشان حساب نمی‌شود. (وسائل، ج ١٠، ص ٣٢٢ ـ بحار، ج ١٠١، ص ۶٩)

٢۶ـ «امام جعفرصادق علیه‌السلام»:
منَ زارَ قَبرَ الحُسینِ علیه‌السلام عارفاً بِحَقِّهِ غَیرَ مُستَکبِرٍ وَ لامُستَنکِفٍ، یُکتَبُ لَهُ اَلفُ حَجّهٍ مَقبولَهٍ و الفُ عُمرهٍ مقبولهٍ، وَ اِن کانَ شَقیّاً کُتِبَ سَعیداً.
هر کس مرقد مطهر امام حسین علیه‌السلام را با معرفت و خالی از کبر و استنکاف زیارت کند برای او هزار حج و هزار عمره مقبول نوشته می‌شود و اگر از اشقیا و نگونبختان باشد از سعادتمندان ثبت خواهد شد. (وسائل، ج ١٠، ص ٣۵۴)

٢٧ـ «امام محمدباقر علیه‌السلام»:
مُرُوا شیعَتَنا بِزیارهِ قَبرِ الحُسینِ علیه‌السلام فَاِنَّ إِتْیانَهُ یَزیدُ فی ‌الرِّزقِ وَ یَمُّدُ فی ‌العُمرِ وَ یَدفَعَ مَدافِع السُّوء.
شیعیان ما را به زیارت مرقد (مطهر) امام حسین علیه‌السلام ملزم کنید، زیارت حضرتش روزی را زیاد، عمر را طولانی و بلاها و ناگواری‌ها را از انسان دفع می‌نماید. (وسائل، ج ١٠، ص ٣٢١)

٢٨ـ «امام جعفرصادق علیه‌السلام»:
لو یَعلَمُ الناسُ ما فی‌زیارهِ الحسین علیه‌السلام مِنَ الفَضلِ لَماتُوا شَوقاً وَ تَقَطَّعَتْ اَنفُسهُم علیهِ حَسَراتٍ.
اگر مردم فضیلت و عظمت زیارت امام حسین(ع) را می‌دانستند از شدت شوق و عشق به آن، جان می‌سپردند و از سوز و حسرت فراقش قالب تهی می‌نمودند. (بحار، ج ١٠١، ص ١٨)

٢٩ـ «امام جعفرصادق علیه‌السلام»:
لَیسَ شَیءٌ فی ‌السّمواتِ اِلاَّ وهُم یَسألونَ اللهَ أَن یُؤذَنَ لَهُم فی ‌زِیارهِ الحُسین علیه‌السلام ففوجٌ یَنزِلُ و فَوجٌ یَعرُجُ.
چیزی در آسمان‌ها وجود ندارد جز اینکه از خدا می‌خواهند آن‌ها را اذن دهد که به زیارت امام حسین(ع) نائل شوند. و لذا همیشه گروهی در حال نزولند و گروهی در حال عروج. (تهذیب، ج ٢، ص ١۶)

٣٠ـ «امام موسی بن جعفر علیه‌السلام»:
اَدنی ما یُثابُ بِهِ زائرُ ابی عبداللهِ الحسین علیه‌السلام اذا عَرَف حقَّهُ و حُرْمَتَهُ وَ وِلایَتَهُ أَن یُغفَرلَهُ ما تقدَّمَ مِن ذَنبِهِ و ما تأَخَّرَ.
کمترین پاداش و ثوابی که نصیب زائر اباعبدالله(ع) می‌شود، چنانچه توأم با ولایت و معرفت حق و حرمتش باشد تمامی گناهان حال و گذشته او آمرزیده می‌گردد. (ثواب‌الاعمال، ص ١٩۴)

٣١ـ «امام جعفرصادق علیه‌السلام»:
اذا زُرتَ الحُسَینَ فَزُرهُ وَ أَنتَ حَزینٌ مَکروبٌ شَعْثاً غَبْراً جائِعاً عَطشاناً، فَاِنَّ الحُسینَ علیه‌السلام قُتِلَ حَزیناً مَکروباً شَعثاً مُغْبَرّاً جائعاً عَطشاناً.
هر وقت خواستی امام حسین علیه‌السلام را زیارت کنی با حالتی محزون و اندوهگین، ژولیده و غبارآلوده، گرسنه و تشنه زیارت کن، چون حضرتش اینچنین و به همین حالت (جگرسوز) به شهادت رسید. (کامل‌الزیارت، ص ٣١)

٣٢ـ «امام جعفرصادق علیه‌السلام»:
اِنَّ لِزُوّارِ الحُسینِ بنِ عَلیِّ(ع) یَومَ القیامَه فَضلاً عَلی النّاسِ، یَدخُلُونَ الجنَّهَ قَبلَ النّاسِ بأَربعینَ عاماً وَسائرُ النّاسِ فی‌ الحساب.
زائران امام حسین علیه‌السلام در روز قیامت بر همه مردم برتری دارند، آن‌ها چهل سال پیش از سایرین که در محشر و در حال حسابرسی به سر می‌برند وارد بهشت خواهند شد. (وسائل، ج ١٠، ص ٣٣١)

٣٣ـ «امام جعفرصادق علیه‌السلام»:
مَن لَم یَأتِ قَبرَ الحُسینِ علیه‌السلام وَ هُوَ یَزعَمُ اَنّه لَنا شیعهً حَتّی یَموتَ فَلَیسَ هُو لَنا بِشیعهٍ.
کسی که ادعا می‌کند که او شیعه و پیرو ما است ولی مرقد امام حسین علیه‌السلام را (حتی یک بار هم شده) در عمرش زیارت نکند تا از دنیا برود، او شیعه ما نیست. (وسائل، ج ١٠، ص ٣٣۶)

٣۴ـ «امام جعفرصادق علیه‌السلام»:
مامِن اَحدٍ یَومَ القیامهِ اِلاّ وَ هُوَ یَتَمنّی انّه زارَ الحُسَینَ بنَ عَلیٍّ علیه‌السلام، لِما یَری لَما یُصنعُ بِزُوّار الحُسینِ بنِ علیٍّ(ع) مَن کَرامَتِهمِ عَلی الله.
در روز قیامت کسی نمی‌ماند که با دیدن آن همه کرامات زائران حسینی(ع) در نزد خدا، جز اینکه آرزو و تمنّای زیارت حضرتش را قبلاً در دنیا خواهد نمود. (وسائل، ج ١٠، ص ٣٣٠)

٣۵ـ «امام جعفرصادق علیه‌السلام»:
مَنْ زارَ قَبْرَالحُسَیْنِ علیه‌السلام یَوْمَ عَرَفَهِ کَتَبَ اللهُ لَهُ اَلْفَ اَلْفِ حِجَّهٍ مَع‌القائمِ علیه‌السلام وَ اَلفَ اَلفِ عُمرهٍ مَعَ رَسولِ اللهِ صلّی اللهُ عَلَیه و‌آلِهِ وَ عِتْقَ اَلْفِ اَلْفِ نَسَمَهٍ.
هر کس مرقد مطهر امام حسین علیه‌السلام را در روز عرفه زیارت کند ثواب یک میلیون حج در معیّت حضرت قائم(عج) و یک میلیون عمره در معیّت رسول اکرم صلی‌الله علیه و آله و سلم و پاداش یک میلیون برده آزاده کردن برای او ثبت می‌فرماید. (کامل‌الزیارت، ص ١٧٢)

٣۶ـ «امام جعفرصادق علیه‌السلام»:
إنَّ اللهَ یَنظُرُ الی زُّوارِ الحُسینِ علیه‌السلام عَشِیَّهَ عَرَفَه قَبلَ نَظَرِهِ اِلَی الَموقِفِ.
خداوند در غروب روز عرفه اول نظر رحمت خود را به زائران امام حسین علیه‌السلام می‌کند، آنگاه توجهش را به حاجیان در عرفات معطوف می‌دارد. (مصباح‌المتهجد، ص ۴٩٧)

٣٧ـ «امام جعفرصادق علیه‌السلام»:
اِنّ اللهَ تَعالَی جَعَل تُربَهَ جَدِّیَ الحُسین علیه‌السلام شِفاءً مِن کُلِّ داءٍ وَ اَماناً مِن کُلِّ خَوفٍ.
خداوند متعال تربت جدّم امام حسین(ع) را جهت شفای هر بیماری و ایمنی از هر گونه خوف و هراسی قرار داده است. (بحار، ج ١٠١، ص ١١٩)

٣٨ـ «امام جعفرصادق علیه‌السلام»:
حَنِّکوا اَولادَکُم بِتُربَهِ الحُسینِ عَلیهِ السَّلام فَاِنَّها أَمانٌ.
کام فرزندان خود را با تربت امام حسین علیه‌السلام بردارید که (برای هر گونه آفت) امان و مصونیت خواهد بود. (وسائل، ج ١٠، ص ۴١٠)

٣٩ـ «امام جعفرصادق علیه‌السلام»:
مَن لَعَنَ قاتِلَ الحُسینِ(علیه‌السلام) عَندَ شُربِ الماء حَشَرَهُ اللهُ یَومَ القیامَهِ ثَلِجَ الفُؤادِ.
هر کس در وقت آب خوردن، قاتل امام حسین(علیه‌السلام) را لعنت کند خداوند او را در روز قیامت با دلی شاد و خرّم محشور خواهد نمود. (بحار، ج ۴۴، ص ٣٠٣)

۴٠ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:
ما مِن عَبدٍ شَرِب الماءَ فَذکَرَ الحُسینَ(علیه‌السلام) وَ لَعَن قاتِلَهُ اِلاّ کُتِبَ لَهُ مِأَهُ اَلفِ حَسَنَهٍ وَحُطَّ عَنهُ مِأهُ اَلفِ سَیّئَهٍ وَ رُفِعَ لَهُ مِأهُ اَلفِ دَرَجهٍ.
هر کس آب بنوشد و امام حسین(علیه‌السلام) را یاد کند و قاتلش را لعنت نماید برای او صد هزار حسنه ثبت و صد هزار گناه پاک می‌گردد و صد هزار درجه و منزلت رفعت داده می‌شود. (فروع کافی، ج ۶، ص ٣٩١)

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن