دلنوشتهشوق زیارت

تا نگاه می کنیم، بی درنگ وقت رفتن است…

وقتی که موعد دیدار عاشقان و وصال با مولای شیعیان حضرت علی (ع) پایان می پذیرد، خیل عاشقان قبل از دل کندن با محبوب و مولای خود در گوشه ای از صحن و سرای حرم باصفای علوی به منظور قرائت زیارت وداع دور هم جمع می شوند.

تا نگاه می کنیم، بی درنگ وقت رفتن است…
وقتی که موعد دیدار عاشقان و وصال با مولای شیعیان حضرت علی (ع) پایان می پذیرد، خیل عاشقان قبل از دل کندن با محبوب و مولای خود در گوشه ای از صحن و سرای حرم باصفای علوی به منظور قرائت زیارت وداع دور هم جمع می شوند.

خداحافظی و وداع یکی از آداب مستحب در زیارت حرم های مقدس بوده ومعمولا لحظاتی غمناک را رقم می زند و بیانگر جدایی از محبوب می باشد.وداع از حرم و خداحافظی از بارگاه معنویت برای زائرانی که ایامی را در جوار بارگاره مقدس سپری نموده اند، به نوعی پیروی از سیره رفتاری امامان معصومین(ع) است که در فرهنگ زیارت،آنرا زیارت وداع می نامیم. این بخش از زیارات و خواندن زیارت وداع با امید به بازگشت و تجدید دیدار صورت می پذیرد و نوعی تسلی خاطر برای زائران محسوب می شود.میهمانی سه روزه امیرالمومنین (ع) برای زائرینش چه زود سپری می شود. همه آنهایی که در مراسم وداع شرکت نموده اند، حرف دلشان است که می گویند:

تا نگاه می کنیم، بی درنگ وقت رفتن است؛ناگهان چه زود دیر می شود.

وقتی که موعد دیدار عاشقان و وصال با مولای شیعیان حضرت علی (ع) پایان می پذیرد، خیل عاشقان قبل از دل کندن با محبوب و مولای خود در گوشه ای از صحن و سرای حرم باصفای علوی به منظور قرائت زیارت وداع دور هم جمع می شوند. در این زمان لحظاتی است که دیدگان عاشقان بی اختیار بارانی و اشکبار می گردد. گشودن عقده دل با اشک حسرت مرهمی بر تحمل غم فراق است و می دانیم که هر آمدنی را رفتنی است. مقصود و هدف از زیارت وداع امیرالمؤمنین(ع)، بجا آوردن فریضه شکرگزاری و سپاس از نعمات و الطافی است که اسباب و فرصت دیدار و ملاقات را برای زائرین فراهم نموده است تا زائرانش از بهره های معنوی آن کمال استفاده را نمایند. در این بخش زیارت با گرمی و مهربانی از امام خود خداحافظی می کنیم و درخواست می نماییم که دعای خیر امام مهربانی ها مشمول حال عاشقان و شیفتگان حرم امن علوی گردد. می دانیم و امید داریم که توجه بیکران امام رئوف همیشه و در همه حال نصیب عاشقانش خواهد شد. اما گویی در لحظات وداع ، عشق و علاقه شدید به امام غالب است و فضای معنویت و محبت مجال دل کندن را از زائران می گیرد. لذا ، مشاهده می کنیم که برخی از این زائران علوی تا پاسی از شب را در صحن مطهر سپری می نمایند. زیارت وداع فرازی است که آنرا با این جمله آغاز می کنیم و به امام خویش می گوییم :

سلام و رحمت و برکات الهی بر تو باد. با تو وداع می کنم و از تو رعایت و توجه می طلبم و بر تو سلام می دهم.

در خاتمه می گوییم: خداوندا این را آخرین زیارت من از این آستان قرار مده و اگر آخرین زیارتم بود، مرا با این پیشوایان محشور گردان.

برنامه آن دسته از کاروان های دانشگاهی که آخرین شب حضورشان در نجف اشرف را سپری می نمایند، شرکت در مراسم زیارت وداع می باشد . سه کاروان از استانهای تهران و خراسان رضوی شامل این دسته از مشتاقان امامت و ولایت بعد از نماز مغرب و عشا و پس از پایان سخنرانی و مدیحه سرائی مراسمی که از سوی بعثه مقام معظم رهبری در مسجد عمران ابن شاهین برپا می گردد، در شامگاه جمعه مصادف با بیست و ششم بهمن ماه مراسم زیارت وداع برپا نمودند. این خیل زائران علوی هر چند از صحن و سرای بارگاه مقدس مولا و حرم نورانی و ایوان طلا خداحافظی می کنند، اما گویی دلشان را جا گذاشته و می روند. اینان امیدوارند همانگونه که توجهات خاص حضرت مشمول”قنبر” به عنوان صحابه وفادارشان گردید ،شامل حال آنها نیز خواهد شد.

من رفتم و هوای تو از دل نمی رود.

گفتنی است که دو کاروان اعزامی از خراسان رضوی ایستگاه آخر سفرشان در عتبات عالیات شهر نجف اشرف بوده و با محبت و توجه امام مهربانی ها، حضرت علی (ع) به دیار و کاشانه خویش رهسپار می شوند.کاروان اعزامی از تهران نیز به شوق زیارت کربلای معلا ،صحن و سرای بارگاه علوی را ترک می نمایند.

بر مشامم می رسد هر لحظه بوی کربلا ….

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن