دانستنی ها

توصیف حرم مطهر امام حسین علیه السلام

توصيف گلدسته های حرم مطهر امام حسين علیه السلام

: در فاصله ده مترى جنوب گنبد مطهر دو گلدسته بلند و طلایى قرار دارند که ارتفاع هر کدام حدود ۲۵ متر و قطر آنها ۴ متر است. این گلدسته‏ها در سال ۷۸۶ ه ق در دوران سلطنت سلطان اویس جلایرى ساخته شدند و پسرش احمد جلایرى اقدام به کاشیکارى این گلدسته‏ها با کاشى طلایى رنگ نمود، در سال ۱۳۵۶ ه ق گلدسته غربى کمى منحرف شد و یکى از سلاطین هند به نام سلطان طاهر سیف الدین دستور تخریب و بازسازى مجدد آن را صادر کرد. این گلدسته‏ها در سال ۱۳۷۳ طلاکارى شدند و قابل ذکر است که تعدادکل آجرهاى طلایى دو گلدسته حدود ۸۰۲۴ آجر طلایى است.

گفتنى است که علاوه برگلدسته‏هاى مذکور درگذشته گلدسته سومى وجود داشت که به آن گلدسته (عبد) مى‏گفتند که درکنار سقاخانه (الحافظ) قرار داشت و توسط والى بغداد مرجان امین‏الدین بن عبدالله در روزگار سلطنت ایلخانیان در سال ۷۶۷ ه ق بنا شد. (مرجان) از طرف سلطان أویس جلایرى حکمران عراق بود و اندیشه استقلال در سر داشت و عاقبت نیز سر به طغیان برداشته و برعلیه سلطان شورید، سلطان نیز چون چنین دید با لشکرى بزرگ بسوى بغداد پیشروى‏کرد و بغداد را محاصره کرد و مرجان چون شکست خود را حتمى دید به شهر کربلا رفت و در حرم مطهر پناه گرفت و اقدام به ساختن گلدسته بزرگى در حرم کرد و مسجد بزرگى نیز در کنار حرم ساخت و درآمد خود از املاک بغداد وکربلا وعین تمر و رحالیه را وقف آن نمود و اموال زیادى را خرج بازسازى و تعمیر حرم مطهر کرد، چون سلطان جلایرى این موضوع را دانست او را پذیرفت و از سرگناهش درگذشت و دوباره او را بعنوان والى عراق برگزید.

این گلدسته در فاصله بیست مترى زاویه شرقى حرم قرار داشت و بزرگترین گلدسته در بین گلدسته‏هاى عتبات مقدس به شمارمى‏رفت بطورى که قطر آن بیست متر و ارتفاع آن چهل متر بود و با کاشیکارى بسیار زیبایى مزین شده بود، در سال ۹۸۲ ه ق شاه طهماسب صفوى آن را بازسازى کرد و صحن شمالى را به حرم مطهر اضافه کرد و این کار او سبب شد حرم مطهر در وسط قرارگیرد و چهار سمت آن باز بماند. مورخین تاریخ این بازسازى (۹۸۲) را به حروف أبجد برگرداندند که ماحصل آن (انگشت یار) بود.

در دوران حکومت عثمانى براثر ویرانى بالاى گلدسته، دربار عثمانى (سال ۱۳۰۸ ه ق) دستور بازسازى مناره را صادر نمود، اما متأسفانه در دوران حکومت پادشاهى ملک فیصل اول و در سال ۱۳۵۴ ه ق (۱۹۳۵ م) بنا به دستور نخست وزیر یاسین الهاشمى گلدسته مذکور ویران شد و هدف پشت پرده دولت از این کار تصرف املاک و زمین‏هاى موقوفه‏اى بود که (مرجان) وقف حرم مطهر کرده بود، هنگام ویران کردن این گلدسته به سکه‏هاى قدیمى متعلق به دوران حکومت جلایرى برخورد کردند که تمامى این سکه‏ها به موزه بغداد منتقل گردید. این کار باعث‏خشم و ناراحتى علما و اهالى شهر کربلا شد و بسیارى از شعرا در رثاى این گلدسته اشعارى سرودند وگفتنى است که یاسین هاشمى تنها به ویران کردن گلدسته حرم مطهر اکتفا نکرده و دستور داد تا برگزارى مراسم عزادارى حسینى و مراسم دهه اول محرم برچیده شود.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن