تاریخچهدانستنی هاشناخت سفر

منازل امام حسین (ع) از مدینه تا کربلا

پس از این که امام حسین(ع) از مکه حرکت کرد اولین پیام از سوی عبدالله جعفر برای ایشان ارسال شد که توسط فرزندان خود نامه ای به امام نوشت و طی آن از امام در خواست کرد که از مسافرت به عراق صرف نظر نماید.

منازل امام حسین (ع) از مدینه تا کربلا

پس از این که امام حسین(ع) از مکه حرکت کرد اولین پیام از سوی عبدالله جعفر برای ایشان ارسال شد که توسط فرزندان خود نامه ای به امام نوشت و طی آن از امام در خواست کرد که از مسافرت به عراق صرف نظر نماید.

 امام حسین ـ علیه السلام ـ از مکه خارج شد و به سوی کوفه رهسپار گردید و در طی این مسیر که به کوفه بلکه منجر به کربلا و شهادت آن حضرت و یارانش گردید، با افراد مختلف در منازل متعدد توقف کردند. در برخی از توقف گاه ها تنها گفتگویی با دیدار کنندگان و یا در خواستی از آنان و یا سوالی در زمینه کوفه پرسیده است که در این مجال اختصاراً به آن ها اشاره می شود.

 

امام حسین ـ علیه السلام ـ یکشنبه ۲۸ رجب سال ۶۰ هجری از مدینه شبانه خارج شد و ۳ شعبان شب جمعه به مکه وارد شد، چون امام از مدینه حرکت کرد و مدتی در مکه بود و پس از اینکه احساس کرد باید از مکه خارج شده و به سوی کوفه حرکت نماید، پس از دریافت نامه های برخی از کوفیان و پس از این که احساس خطر کرد و از شکستن حرمت کعبه و مسجد الحرام نگران بود روز سه شنبه هشتم ذی حجه از مکه به سرعت خارج شد. و پس از طی مسیر طولانی ومنازل مختلف که ذکر می شود و پس از رویارویی با سپاهی که از کوفه به فرماندهی حر بن یزید ریاحی برای بردن امام به کوفه آمده بود، پنج شنبه روز دوم ماه محرم سال ۶۱ کاروان حضرت در نقطه ای بیابانی و دور از آب در کربلا خیمه های خود را برپا کرد. لذا مدت زمان حدود پنج ماه و اندی طول کشید که امام به کربلا برسد، و در دهم محرم سال ۶۱ به شهادت رسید.

امام حسین ـ علیه السلام ـ از مکه خارج شد و به سوی کوفه رهسپار گردید و در طی این مسیر که به کوفه بلکه منجر به کربلا و شهادت آن حضرت و یارانش گردید، با افراد مختلف در منازل متعدد توقف کردند. در برخی از توقف گاه ها تنها گفتگویی با دیدار کنندگان و یا در خواستی از آنان و یا سوالی در زمینه کوفه پرسیده است که در این مجال اختصاراً به آن ها اشاره می شود.

به دنبال گزارش مثبت حضرت مسلم ـ علیه السلام ـ از اوضاع کوفه که هزاران نفر جمع شده وبا او بیعت کردند و نیز به جهت ناامن بودن مکه و حرم امن الهی – طرح توطئه ترور امام حسین ـ علیه السلام ـ در مکه توسط عاملان حکومت یزید – آن حضرت در هشتم ذی الحجه (روز ترویه) سال ۶۰ق مکّه را به طرف کوفه ترک کرده ضمن آنکه ترک مکه در هشتم ذی الحجه که از ایام حج است، باعث جلب توجه بیشتر همگان به مخالفت امام ـ علیه السلام ـ با حکومت یزید گردید.

۱٫ پس از این که امام از مکه حرکت کرد اولین پیام از سوی عبدالله جعفر بود که توسط فرزندان خود نامه ای به امام نوشت و طی آن از امام در خواست کرد که از مسافرت به عراق صرف نظر نماید، اگر این محل را که خارج از مکه بود یک موقف و منزل و محل ملاقات فرض کنیم اولین منزل امام است. اگر چه توقف در این مکان که نام خاصی از آن ذکر نشده تنها بیرون شهر مکه با فاصله اندک بوده است.  در این موقف و محل ملاقات، امام پاسخ عبد الله جعفر یا فرزندان او را داده است، اما فرزندان عبد الله همراه امام به کربلا آمده اند.

۲٫ محل دیدار با فرزدق پس از این واقعه صورت گرفته که ظاهراً همان موقفی است که در خارج مکه بود. اگر چه برخی نام این محل را «ذات عرق» دانسته اند.  برخی نیز نام این محل را «صفاح» نامیده اند.

۳٫ تنعیم سومین محل است که امام با شترداران دیدار و از آنان درخواست می کند تا شترهای خود را کرایه بدهند.

۴٫ در منزل موسوم به «حاجر» امام به مردم کوفه دومین نامه خود را نوشت و به مسلم فرستاد، حامل نامه قیس بن مسهر صیداوی بود.

۵٫ در محلی به نام «خزیمه» حضرت زینب نگرانی خود از این مسافرت را به امام اعلام می دارد و امام او را دلداری می دهد.

۶٫ منزلی به نام زرود که گزارش چندان مفصلی از آن نیست.

۷٫ منزل دیگری که امام در آن خبر شهادت مسلم را از فردی به نام بکیر شنید ، منزل «ثعلبیه» بود . امام پس از شنیدن شفاهی خبر فرمود پس از آنان (هانی و مسلم و قیس) زندگی دیگر لذت ندارد.

۸٫ نام منزل دیگر را که امام در بین مبداء و مقصد توقف کرده «شقوق» نامیده اند.

۹٫ نام منزل دیگر را «زباله» نامیده اند که شهادت مسلم و هانی و عبد الله یقطر به صورت رسمی از طریق نامه به امام رسید.

۱۰٫ نام منزل دیگر را «بطن الرّمّه» نامیده اند که امام در این منزل خبر از شهادت خود داد.

۱۱٫ منزل «شراف» دیگر منزلی بود که امام در آن جا نماز ظهر را اقامه کرد و در این منزل بود که سپاه کوفه به فرماندهی حر ریاحی به سوی امام آمد.

۱۲٫ از دیگر منازل مسیر راه، منزل «بیضه» بود.

۱۳٫ منزل «رهیمه» از منازل دیگری بود که امام در آن توقف کرد و عده ای در این منزل با امام دیدار نمودند.

۱۴٫ «عذیب الهجانات» منزلی بودکه چهار تن از جمله طرماح بن عدی که از کوفه به سوی امام آمده بودند به امام پیوستند.

۱۵٫ منزل «بنی مقاتل» با عبد الله بن حر جعفی دیدار و از او در خواست کرد که در کنار امام باشد . او امتناع کرد و از این سعادت ابدی محروم گردید و تا آخر عمرش با حسرت آن سعادت زندگی کرد.

۱۶٫ از منزل دیگری نیز یاد کرده اند به نام «قصر بنی مقاتل» که غیر از منزل قبلی است . این منزل در نزدیکی کربلا بود. در همین منزل گفتگویی بین امام و علی اکبر رد و بدل شده و آن جوان با الهام الهی از شهادت و مسیر کاروان آگاه شد و از آن استقبال کرد .

۱۷٫ منزل آخر و مقصد نهایی که مقصد امام گردید و محل مطاف ملائکه و مومنان شد و آن «کربلا» بود روز دوم محرم امام به این منزل رسید.

از منازل دیگری چون: عرق، قادسیه، خفان، قطقطانه و… در منابع نام برده شد.

ممکن است در منازل دیگر نیز امام اقامت داشته و نزول اجلال فرموده باشد که در منابع مختلف باید آن را یافت: احتمال دارد نام برخی از منازل نیز دو نوع در منابع ذکر شود چون گاهی یک محل را با دو نام می شناسند چنان که برای کربلا چندین نام ذکر کرده اند.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن